หลังการฝึกเดินทางไกลที่เขาไป๋ยวน การฝึกทหารใหม่ก็สิ้นสุดลงอย่างเป็นทางการ
เมื่อถอดชุดลายพรางออก นักศึกษาใหม่ก็ได้เริ่มต้นชีวิตมหาวิทยาลัยอย่างแท้จริง
หลังเลิกเรียนภาคค่ำ การประชุมชั้นเรียนครั้งแรกของสาขาวิทยาการคอมพิวเตอร์จัดขึ้นที่ห้อง 312 ภายในห้องมีโต๊ะไม้เรียงเป็นระเบียบ พัดลมเหนือศีรษะหมุนช้า ๆ ส่งเสียงหึ่งเบา ๆ
นักศึกษาใหม่มาครบทุกคน นั่งตัวตรง สีหน้าทั้งประหม่าและตื่นตาตื่นใจ
อาจารย์ที่ปรึกษาซูหมินมาถึงตรงเวลา ในชุดทำงานเรียบง่าย เธอสลัดความคล่องแคล่วกระฉับกระเฉงกลางแจ้งในช่วงฝึกทหารใหม่ออกไป เหลือเพียงความสง่างามและสุขุมมั่นคงบนแท่นสอน
เริ่มการประชุม ซูหมินสรุปภาพรวมการฝึกทหารใหม่ทั้งหมดก่อน พร้อมกล่าวชื่นชมจากใจจริงถึงความมุ่งมั่นและความทุ่มเทของนักศึกษาใหม่ทุกคน
เธอยอมรับว่า การฝึกท่ามกลางแดดแผดเผาทำให้ทุกคนใช้พละกำลังไปมหาศาล แต่ไม่มีใครคิดยอมแพ้ง่าย ๆ ทุกคนผ่านการขัดเกลาจนเปลี่ยนแปลงไป สลัดความไร้เดียงสาของเด็กมัธยมปลายออกไป และเพิ่มพูนความอดทนกับวินัยในแบบนักศึกษามหาวิทยาลัย
จากนั้นเธอก็เปลี่ยนเรื่อง เข้าสู่ประเด็นหลัก
“เมื่อเข้ามหาวิทยาลัยแล้ว เสรีภาพไม่ได้หมายถึงการปล่อยปละละเลย อย่างแรกคือการเช็กชื่อเข้าเรียน การมาสาย กลับก่อน หรือขาดเรียนโดยไม่มีเหตุผล จะถูกบันทึกลงในแฟ้มประวัติทั้งหมด และส่งผลต่อหน่วยกิตกับการจบการศึกษา อย่างที่สองคือระเบียบหอพัก การกลับดึก ค้างคืนนอกหอ หรือใช้ไฟฟ้าผิดระเบียบจะถูกตรวจสอบอย่างเข้มงวด สุดท้ายคือการเรียนวิชาเอก”