เหมียนโจวในวันหยุดสุดสัปดาห์
ความเย็นเยียบที่ปกคลุมมาหลายวันในที่สุดก็สลายไป ท้องฟ้าแจ่มใส แสงแดดส่องผ่านเมฆบางเบาโปรยปรายทั่วทั้งเมือง
ฉีถงเหว่ยหาเวลาว่างชั่วคราว เดินทางออกจากหรงเฉิงกลับมายังเหมียนโจว
การเดินทางครั้งนี้มีสองเรื่อง
เรื่องแรก วันหยุดสุดสัปดาห์ที่หาได้ยากมีเวลาว่าง จึงกลับบ้านไปเยี่ยมพ่อแม่ ใช้เวลาอยู่เป็นเพื่อนพวกท่านบ้าง
เรื่องที่สอง โจวหมิงหยวนฝากคนมาบอก นัดเขาออกมาพบกันเป็นการส่วนตัวโดยเฉพาะ
ฉีถงเหว่ยรู้ดีอยู่แก่ใจ
ไม่ต้องคิดก็รู้ หลังคืนวันคริสต์มาสอีฟ โจวหวั่นชิงคงแอบเล่าเรื่องที่เขาลงมือช่วยเหลือ ทั้งแผนการลงทุนเพื่อฟื้นฟูตึกชีหวิน และการช่วยคลี่คลายสถานการณ์ทางการเมืองอันยากลำบากของตระกูลโจวให้โจวหมิงหยวนผู้เป็นพ่อฟัง
……
บ่ายสองโมง
บ้านพักข้าราชการของเทศบาลเมืองเงียบสงบร่มรื่น
ภายในบ้านหลังเล็กหมายเลข 1 ของโจวหมิงหยวน
ฉีถงเหว่ยนั่งลงบนโซฟา ท่าทางผ่อนคลายแต่ยังคงรู้จักวางตัว
โจวหมิงหยวนชงชาให้เขาด้วยตัวเอง ไม่มีท่าทีวางอำนาจของนายกเทศมนตรีแม้แต่น้อย
น้ำชารินลงถ้วย กลิ่นหอมลอยกรุ่น
โจวหมิงหยวนมองเด็กหนุ่มตรงหน้าที่อายุน้อยเกินคาด แล้วเป็นฝ่ายเอ่ยปากก่อนว่า
“ถงเหว่ย วันนี้ฉันถือวิสาสะเชิญคุณมา ไม่มีเรื่องงานราชการจะคุย แค่อยากคุยกับคุณดี ๆ สักหน่อย”
ฉีถงเหว่ยพยักหน้าเล็กน้อย น้ำเสียงเรียบเฉย “คุณลุงโจวเกรงใจเกินไปแล้วครับ”
เขาเป็นฝ่ายรับช่วงบทสนทนาก่อน
“ผมรู้ว่าคุณลุงเรียกผมมาวันนี้เพราะอะไร คงเป็นเพราะหวั่นชิงเล่าเรื่องหลายอย่างให้ฟัง”