ห่างออกไปพันลี้ ณ เหมียนโจว
การประชุมคณะกรรมการประจำพรรคเทศบาล บรรยากาศเคร่งขรึมดุดัน ราวกับพร้อมปะทะกันได้ทุกเมื่อ
บนที่นั่งประธานการประชุม นายกเทศมนตรีโจวหมิงหยวนมีสีหน้าเคร่งเครียด
หวังเจี้ยนจวิน รองเลขาธิการ นั่งตัวตรงอยู่ที่นั่งด้านข้าง
เมื่อถึงวาระหารือเรื่องการดำเนินงานทางเศรษฐกิจ หวังเจี้ยนจวินก็เปิดปากก่อน
“งานดึงดูดการลงทุนของทั้งเมืองในปีนี้มีปัญหาร้ายแรงมาก”
เพียงประโยคเดียว ทั้งห้องก็เงียบลงทันที
หวังเจี้ยนจวินกวาดตามองไปรอบห้อง
“ตลอดทั้งปี เราทุ่มเทดึงดูดการลงทุนจากภายนอก เน้นการเปลี่ยนผ่านสู่เทคโนโลยีและการยกระดับอุตสาหกรรม แล้วผลลัพธ์ล่ะ?”
“มีบริษัทเทคโนโลยีจากภายนอกมาลงหลักปักฐานเพียงไม่กี่แห่ง ส่วนที่สร้างรายได้ภาษีและกระตุ้นการจ้างงานได้จริงแทบไม่มีเลย!”
“ตะโกนสโลแกนกันดังสนั่น ให้นโยบายสวยหรูราวกับเสกได้ สุดท้ายก็มีแต่โครงการเปลือกนอกกับผลงานฉาบฉวย!”
คณะกรรมการประจำพรรคหลายคนที่อยู่ฝ่ายเดียวกับหวังเจี้ยนจวินต่างพยักหน้าคล้อยตาม สายตาแฝงความนัย
โจวหมิงหยวนสีหน้าหม่นลงเล็กน้อย ก่อนเอ่ยอย่างเรียบเฉยว่า
“การดึงดูดการลงทุนและการเปลี่ยนผ่านต้องใช้เวลา การบ่มเพาะอุตสาหกรรมเกิดใหม่ย่อมต้องใช้เวลา จะนำข้อมูลระยะสั้นมาตัดสินผลงานไม่ได้”
“ใช้เวลา?”
หวังเจี้ยนจวินหัวเราะเย็นชา ก่อนตัดบททันที
“นายกเทศมนตรีโจว ประชาชน การคลังของทั้งเมือง และปากท้องกับการจ้างงานของผู้คน รอให้ท่านใช้เวลาไม่ได้!”