ยี่สิบนาทีต่อมา
รถแล่นเข้าสู่วิทยาลัยหรงเฉิงอย่างมั่นคง
ยามเย็นในมหาวิทยาลัยเต็มไปด้วยผู้คน นักศึกษาที่เพิ่งเลิกเรียน กำลังกลับหอ หรือออกมาเดินเล่น ต่างกระจายอยู่สองข้างทาง
วินาทีที่รถเฟอร์รารีสีแดงสดทั้งคัน ทรงเตี้ยสุดเท่ แล่นเข้าสู่ถนนสายหลักของมหาวิทยาลัย——
ถนนทั้งสายก็เงียบกริบทันที
นักศึกษาทุกคนชะงักฝีเท้าพร้อมกัน
พวกเขาต่างเบิกตากว้าง สีหน้าเต็มไปด้วยความประหลาดใจ หยุดยืนแล้วหันมองรถคันนั้นโดยไม่รู้ตัว
“ให้ตายเถอะ! เฟอร์รารีเหรอ?!”
“ตั้งแต่เมื่อไหร่ที่มหาวิทยาลัยเรามีซูเปอร์คาร์ขับเข้ามา?!”
“เท่เกินไปแล้ว! รุ่นสีแดงนี่เท่ระเบิดเลย!”
“รถใครน่ะ? พี่ใหญ่คนไหนถึงได้สุดขนาดนี้?”
นักศึกษาตามอาคารเรียน ถนนร่มรื่น และข้างสนามกีฬา ต่างถูกซูเปอร์คาร์สุดสะดุดตาคันนี้ดึงดูด
รถแล่นไปถึงไหน เสียงฮือฮาก็ดังไปถึงนั่น
ฉีถงเหวยนั่งอยู่หลังพวงมาลัย สีหน้าเรียบเฉย สายตามองตรง ควบคุมรถอย่างมั่นคง
เขาผ่านร้อนผ่านหนาวมามาก เจอเรื่องราวมานับไม่ถ้วน ภายในใจจึงไม่หวั่นไหวแม้แต่น้อย
ซูเปอร์คาร์สีแดงแล่นไปได้อย่างราบรื่น ผ่านเขตอาคารเรียนและเขตที่พักอาศัย ก่อนมุ่งตรงเข้าสู่เขตหอพักอาจารย์ที่เงียบสงบ
เมื่อเทียบกับความอึกทึกวุ่นวายของหอพักนักศึกษา เขตที่พักอาจารย์เงียบสงบและเป็นระเบียบ มีต้นไม้เขียวชอุ่ม ถนนก็สะอาดสะอ้าน