สิ้นเสียงพูด เธอก็เปลี่ยนเรื่องกะทันหัน น้ำเสียงยังคงอ่อนโยน แต่กลับคล้ายเข็มเล็ก ๆ ที่ทิ่มแทงใจมู่เยว่จาง
“แต่ไหน ๆ ก็ได้โอกาสนี้แล้ว ฉันขอเตือนพี่สาวสักหน่อย อย่ายึดติดมากเกินไปเลย”
“ผู้ชายที่ไม่ใช่ของพี่ ยังไงก็ไม่มีวันเป็นของพี่ ฝืนไปก็ไม่มีประโยชน์”
“การเอาแต่เพ้อฝันว่าตัวเองจะได้ทุกอย่าง เป็นโรคอย่างหนึ่งเลยนะ”
พอสิ้นเสียง ทั้งโถงก็เงียบกริบในพริบตา
เหล่าคุณหนูที่ก่อนหน้านี้กระซิบกระซาบกันอยู่ต่างพากันนิ่งอึ้ง มือที่กำลังขยำผ้าเช็ดหน้าก็ชะงักค้าง ดวงตาเบิกกว้างมองมู่ซีหร่าน
ไม่มีใครคิดเลยว่า บุตรสาวอนุภรรยาตระกูลมู่ผู้ก้มหน้าก้มตา ทำตัวเรียบร้อย ไม่กล้าแม้แต่จะพูดเสียงดังมาตลอด จะกล้าตอกกลับมู่เยว่จางต่อหน้าทุกคน
แถมยังหยิบเรื่อง “ผู้ชาย” มาพูดอีก เท่ากับแฉเรื่องน่าอับอายของมู่เยว่จางต่อหน้าสาธารณชน เป็นการตบหน้าเธอชัด ๆ!