ตอนนั้นคนทั้งหมู่บ้านต่างพูดกันว่ามู่ซีหร่านโชคดี ล่าหมูป่าตัวใหญ่ได้ แถมยังชมว่าเป็นสาวน้อยที่เก่งกาจและมีวาสนา
ที่แท้ไม่ใช่มู่ซีหร่านโชคดีเลย
แต่เป็นเซี่ยอวิ๋นเซิน
เขาเป็นคนลงมือจัดการหมูป่า แต่กลับยกความดีความชอบทั้งหมดให้มู่ซีหร่าน
เขาไม่ใช่แค่อ่านหนังสือเก่ง ฝีมือยังคล่องแคล่วขนาดนี้ด้วย
เรื่องไม่สำเร็จ ซังม่านก็ทั้งกระวนกระวายทั้งหวาดกลัว ไหนเลยจะกล้าเข้าไปอีก
เธอค่อย ๆ ย่องถอยหลัง หวังฉวยจังหวะที่ไม่มีใครเห็น รีบกลับหมู่บ้านไปเสีย ทำเหมือนวันนี้ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับตัวเองแม้แต่นิดเดียว
แต่เดินไปได้ไม่ไกลก็ถูกจับตัวไว้
เป็นพวกอันธพาลที่โดนซ้อมมานั่นเอง แต่ละคนหน้าบวมช้ำ เสื้อผ้าเปื้อนดินกับเศษหญ้า มุมปากยังมีเลือดซึม ดวงตาเต็มไปด้วยโทสะที่ไม่มีที่ระบาย