แม่มู่พยักหน้าอยู่ข้าง ๆ เช่นกัน “ไว้พวกเธอมีลูกกันแล้ว พวกเราค่อยไปช่วยเลี้ยง ตอนนี้ที่บ้านยังมีที่นาอีกหลายหมู่ที่ตัดใจทิ้งไม่ได้”
รากเหง้าของพวกเขาในชาตินี้หยั่งลึกลงในผืนดินสีเหลืองผืนนั้นไปนานแล้ว
แต่เมื่อเห็นลูก ๆ ตั้งหลักปักฐานในเมืองหลวงกันได้แล้ว คู่สามีภรรยาสูงวัยก็สุขใจยิ่งกว่ากินน้ำผึ้งเสียอีก
-
ปีที่สิบหลังแต่งงาน
ในห้องชุดชั้นสามที่หน่วยงานของเซี่ยอวิ๋นเซินจัดสรรให้
เซี่ยเจา ลูกชายวัยเจ็ดขวบ วิ่งไล่กับเซี่ยเนี่ยน น้องสาววัยห้าขวบอยู่ในห้องรับแขก รถของเล่นพลาสติกส่งเสียงครืดคราดกระแทกขาโต๊ะ เครื่องเล่นเทปสองตลับเปิดเพลงคลอไปทั่วบ้าน อบอวลด้วยบรรยากาศแสนอบอุ่นของชีวิตครอบครัว
เซี่ยอวิ๋นเซินยืนอยู่ตรงประตู มือหนึ่งถือกระเป๋าเอกสาร เสื้อโค้ตยังติดไอหนาวจากข้างนอก แต่อีกมือกลับกำห่อกระดาษสีน้ำตาลไว้ พอเห็นมู่ซีหร่านอยู่บ้านก็ยิ้มให้ “เดินผ่านร้านจางจี้ตรงปากตรอก เลยซื้อเกาลัดคั่วน้ำตาลมาฝาก ยังร้อน ๆ อยู่เลย”