ในฐานะผู้ออกแบบหลัก กู้สืออวี้ย่อมต้องไปอยู่แล้ว
เมื่อนึกถึงว่าการพูดคุยกับผู้สูงอายุต้องอาศัยความอดทน หากมีผู้หญิงไปด้วยสักคนก็น่าจะสะดวกกว่า
วันนั้นระหว่างประชุมหารือโครงการ พอพูดถึงการจัดคนร่วมเดินทาง ทุกคนในห้องก็เข้าใจกันดีโดยไม่ต้องพูด
สายตาทุกคู่พากันมองไปทางมู่ซีหร่าน บนใบหน้าของแต่ละคนมีรอยยิ้มแซว ๆ
ปลายนิ้วของมู่ซีหร่านจับขอบหน้ากระดาษในสมุดบันทึกไว้ ก่อนจะยิ้มเขิน ๆ
“ฉันลงชื่อไปเอง”
คนข้างล่างรีบส่งเสียงแซวลากเสียงยาว
“โห—งั้นก็เธอเลย!”
“พวกเธอไปทดสอบโครงการ หรือไปเดตกันโดยใช้เงินโครงการกันแน่?”
“ขอให้ทั้งคู่ราบรื่นนะ!”
ทั้งที่รู้ว่าทุกคนแค่แซวเล่น มู่ซีหร่านก็ยังรู้สึกร้อนวูบที่แก้ม ใบหูแดงไปหมด