“ต้องลงโทษให้ได้ มิฉะนั้นต่อไปงานเลี้ยงของตระกูลต่าง ๆ ในเมืองหลวงคงไร้กฎเกณฑ์ แล้วใคร ๆ ก็จะกล้ากำเริบเสิบสานกันหมด”
องค์หญิงใหญ่สีหน้าเย็นชา สั่งลงโทษตามกฎหมายต่อหน้าทุกคนทันที—
หลิ่วจื่ออวี๋ถูกโบย 50 ไม้ ถอดถอนตำแหน่งขุนนางทั้งหมด และห้ามเข้าสอบขุนนางสามชั่วอายุคน
มู่เยว่จางถูกโบย 80 ไม้ ต่อไปห้ามเข้าร่วมงานเลี้ยงของคุณหนูตระกูลใหญ่ในเมืองหลวงทุกงาน
ตอนที่ทั้งสองถูกลากตัวออกไป เสียงร้องไห้คร่ำครวญอย่างเจ็บปวดก็ดังกรีดผ่านความเงียบสงัดของเขาด้านหลัง ฟังแล้วชวนให้หนังศีรษะชาวาบ
แต่พวกเขาไม่รู้เลยว่า ในเรือนพักอันเงียบสงบที่อยู่ไม่ไกลนัก
มู่ซีหร่านซึ่งควรเป็นเหยื่อ กลับกำลังถูกเสิ่นเยี่ยนหานโอบกอดอยู่บนตั่งนุ่มที่ปูด้วยขนจิ้งจอก
กำยานในกระถางส่งกลิ่นหอมอ่อน ๆ ควันจางลอยอ้อยอิ่งวนรอบคานเตียงแกะสลัก
กระโปรงผ้าโปร่งสีขาวจันทร์ของนางเลิกขึ้นมาถึงเอว เผยผิวขาวเนียนละเอียดบริเวณหัวไหล่เป็นบริเวณกว้าง