“ฉันจะใช้วิธีที่ถูกต้องไปปรากฏตัวต่อหน้าเขา แล้วบอกความรู้สึกของฉันกับเขาด้วยตัวเอง”
“ถ้าเขาปฏิเสธฉันอย่างชัดเจน ฉันจะหันหลังเดินจากไปทันที ไม่ตามตื๊อแน่นอน”
เธอเงยหน้ามองมู่ซีหร่าน แววตาเปิดเผยตรงไปตรงมา
“หร่านหร่าน ขอโทษนะ”
“ถึงฉันจะไม่อยากยอมแพ้เรื่องเขา แต่เธอก็ยังเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของฉันอยู่ดี”
มู่ซีหร่านพยักหน้าหงึก ๆ อย่างนุ่มนิ่ม
“อื้อ ฉันเข้าใจเธอนะ”
กวนซานเยว่มองท่าทางว่าง่ายของเธอ คิ้วตาเย็นชาพลันเผยรอยยิ้มจาง ๆ ที่หาได้ยาก
“ทำไมเธอถึงได้นุ่มนิ่มน่าเอ็นดูขนาดนี้นะ”
สิ้นเสียง ก็มีร่างสูงโปร่งเดินเข้ามาจากประตูโรงอาหาร
กู้สืออวี้สวมเสื้อเชิ้ตสีขาวเรียบ ๆ พับแขนเสื้อขึ้นมาถึงท่อนแขน เผยให้เห็นข้อมือที่มีกระดูกข้อนิ้วชัดเจน