แสงแดดยามบ่ายลอดผ่านม่านโปร่ง ตกกระทบบนชุดเครื่องนอนสีขาวนวล
มู่ซีหร่านเอนพิงหมอนที่หนุนสูง พลางยื่นมือไปหยอกเจ้าก้อนน้อย
ปลายจมูกคลอเคลียเส้นผมนุ่มฟูของลูกน้อย แม้แต่ลมหายใจก็ยังผ่อนเบา
ตลอดช่วงพักฟื้นหลังคลอด กู้สืออวี้ฝากบริษัทไว้ให้คนอื่นดูแล แล้วเฝ้าอยู่ในห้องตลอดทั้งวัน ไม่ยอมเดินห่างแม้แต่ก้าวเดียว
ที่บ้านจ้างพี่เลี้ยงมือทองหลังคลอดไว้ถึงสี่คนตั้งนานแล้ว
แต่กู้สืออวี้ก็ยังรู้สึกว่าไม่พอ ไม่ว่าจะทำอะไรก็ต้องตรวจดูด้วยตัวเองก่อน
อาหารบำรุงหลังคลอด เขาต้องตักขึ้นมาชิมหนึ่งช้อนเพื่อเช็กอุณหภูมิก่อน ถ้าไม่ร้อนหรือเย็นเกินไปถึงค่อยยกไปวางตรงหน้ามู่ซีหร่าน แม้แต่ปริมาณน้ำตาลทรายแดงก็ต้องตวงตามสูตรอย่างแม่นยำ ส่วนผ้าขนหนูที่มู่ซีหร่านใช้เช็ดหน้า เขาก็ต้องเอาไปแช่น้ำอุ่นแล้วบิดจนหมาดด้วยตัวเอง ตอนยื่นให้เธอ ผ้าผืนนั้นยังอุ่นจากฝ่ามือของเขาอยู่เลย