เสียงกลไกที่คุ้นเคยดังติ๊งขึ้นในหัว เจือแววอับจนใจอยู่เล็กน้อย
【หร่านหร่าน ในฐานะนางรองตัวประกอบคู่เปรียบเทียบ เธอ...】
【เดิมทีควรอยู่ห่างจากพระเอกนางเอกแล้วตั้งใจสร้างอาชีพการงานแท้ ๆ สุดท้ายกลับถูกพระเอกทะนุถนอมรักใคร่ไปทั้งชีวิต】
มู่ซีหร่านยังไม่ทันหลุดจากความอ่อนโยนเมื่อครู่ พอได้ยินก็ขยิบตาปริบ ๆ อย่างไร้เดียงสา
【โธ่ เธอก็ไม่ได้เตือนฉันนี่นา】
【เตือนแล้วมีประโยชน์ไหมล่ะ】เสียงระบบสูงขึ้นทันที ก่อนจะอ่อนยวบลงด้วยความจำใจแบบปล่อยจอย【นั่นมันโดนบังคับให้รักชัด ๆ!】
【พอพระเอกสมองมีแต่เรื่องรัก ๆ ใคร่ ๆ ฉัน ระบบ 250 ก็จัดการอะไรไม่ได้เลย! งานหลักของฉันคือช่วยนางรองตัวประกอบคู่เปรียบเทียบเปลี่ยนชะตาชีวิตนะ!】
【ช่างมันเถอะ ช่างมันเถอะ เรื่องนี้เธอก็ถูกบังคับเหมือนกัน】
มันหยุดไปครู่หนึ่ง แล้วพูดเสริมอีกประโยค