บทที่ 138 อู๋เจี้ยนซาน: เฉินเหยี่ย นายจงใจแน่ ๆ
เรื่องที่เฉินเหยี่ยกับคนอื่น ๆ วางแผนจะออกไปหาเสบียงแพร่สะพัดไปทั่วค่าย จนกลายเป็นหัวข้อที่ทุกคนพูดถึง
ถึงขั้นที่อู๋เจี้ยนซานยังรู้เรื่องนี้
แต่อู๋เจี้ยนซานไม่ได้กังวลนักว่าเฉินเหยี่ยกับพวกจะคิดจากไปหรือไม่
เพราะการมาถึงของพวกเขาทำให้ดุลยภาพทั่วทั้งเขตชางวั่งพังทลาย
ถึงขั้นที่สิ่งเหนือธรรมชาติทั่วเมืองหรงเฉิงต่างพากันกระสับกระส่าย แทบทุกตนได้กลิ่นมนุษย์เป็น ๆ กว่าร้อยคน
นอกเขตโรงเรียนประถมที่สอง ทุกพื้นที่เต็มไปด้วยสิ่งเหนือธรรมชาติ
ดังนั้นอู๋เจี้ยนซานจึงไม่กังวลเลยว่าพวกเขาจะหนีไปได้หรือไม่
แน่นอนว่าเขาก็ไม่ได้กังวลมากนักกับสิ่งเหนือธรรมชาติที่ล้อมรอบโรงเรียนประถมที่สองอยู่
ขอเพียงแผนของเขาสำเร็จ สุดท้ายสิ่งเหนือธรรมชาติเหล่านี้ก็จะสลายตัวไปเอง
ถึงตอนนั้นอันตรายก็จะคลี่คลายไปโดยธรรมชาติ
มีเพียงเรื่องเดียวที่ทำให้อู๋เจี้ยนซานรู้สึกไม่สบอารมณ์
ก่อนหน้านี้ เพื่อให้เฉินเหยี่ยโน้มน้าวคนให้เข้าร่วมศาสนจักรเทพมรณะมากขึ้น เขาถึงกับมอบน้ำตาโลหิตของเทพมรณะให้เฉินเหยี่ยไป 10 ขวด
แต่จนถึงตอนนี้กลับมีคนเพียงไม่กี่คนที่แสดงความสนใจจะเข้าร่วม
แค่แสดงความสนใจเท่านั้นด้วย
เรื่องนี้ทำให้อู๋เจี้ยนซานไม่สบอารมณ์มาก!
“หรือว่าฉันโดนหลอก?”
“ไม่น่าใช่นะ!”
“สถานะของฉันตอนนี้น่าจะเป็นคนที่สนิทกับเขาที่สุด เขาไม่น่าจะหลอกฉันสิ”
“หรือว่าเขาจับได้แล้ว?”
“เป็นไปไม่ได้หรอก ทั้งหมดก็เป็นแค่พวกลำดับขั้น 1 กับลำดับขั้น 2 ไม่มีทางจับได้!”
จากประสบการณ์ของอู๋เจี้ยนซาน ตอนนี้เขากลายเป็นพี่น้องที่สนิทที่สุดของเฉินเหยี่ยแล้ว ขอแค่ไม่ทำเรื่องเกินเลย อีกฝ่ายก็จะยอมทำตามทุกอย่างที่ขอ