ตอนที่ 197 ถ้าฉันตายไป
บางทีทั้งขบวนรถนี้ คงมีแค่หญิงตั้งครรภ์คนนั้นที่บอกว่าเฉินเหยี่ยเป็นคนดี
เฉินเหยี่ยไม่ได้ใส่ใจเรื่องนี้
“เฉินเหยี่ย นายว่า…พวกเรา…ยังมีหวังไหม?”
เสียงแผ่วเบาของเด็กสาวดังขึ้นข้างกาย
เฉินเหยี่ยนิ่งเงียบ ไม่รู้จะพูดอะไร
คำว่า «ความหวัง» เป็นคำที่หรูหราฟุ่มเฟือยเหลือเกินในเวลานี้
มนุษย์กำลังแข็งแกร่งขึ้น มีผู้มีพลังเหนือมนุษย์จากลำดับขั้นมากกว่าร้อยแบบ รวมถึงของพิสดารสารพัดชนิดที่ยากจะอธิบาย ผู้มีพลังเหนือมนุษย์จากแต่ละลำดับขั้นล้วนมีความสามารถน่าอัศจรรย์เป็นของตัวเอง
แม้แต่ของพิสดารแต่ละชิ้นก็ยังมีสรรพคุณที่ยากจะเข้าใจ
แต่สิ่งเหนือธรรมชาติก็กำลังแข็งแกร่งขึ้นเช่นกัน
ช่วงแรก ๆ สิ่งเหนือธรรมชาติที่พูดได้ยังมีไม่มาก
สิ่งเหนือธรรมชาติเองก็ไม่อาจปรากฏตัวใต้แสงอาทิตย์ได้
แต่ตอนนี้ สิ่งเหนือธรรมชาติจำนวนมากขึ้นเรื่อย ๆ ไม่สนใจแล้วว่าจะเป็นกลางวันหรือกลางคืน
บางตนถึงกับมีสติปัญญาเหมือนมนุษย์
และเหนือสิ่งเหนือธรรมชาติขึ้นไป ยังมีสิ่งเหนือธรรมชาติตามกฎ
ยังมีสิ่งมีชีวิตที่น่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่า
อย่างงูยักษ์ตัวนั้นในแม่น้ำหมอก
เฉินเหยี่ยถอนหายใจยาว “ไม่รู้สิ บางทีพวกเราอาจจะมีชีวิตอยู่ได้นานขึ้นหน่อย”
“ฮิ ๆ…หัวหน้าฉู่บอกว่า ต่อให้สุดท้ายพวกเราต้องตายกันหมด นายก็จะเป็นคนสุดท้ายในกลุ่มที่ตาย!”
เด็กสาวหันมา ภายใต้แสงจันทร์สีแดงจาง ๆ ดวงตาของเธอไม่มีความเศร้า มีแต่ประกายสว่างจนน่าตกใจ
ดวงตาของเด็กสาวสะท้อนใบหน้าของเฉินเหยี่ย
เพราะไม่ได้โกนหนวดมานาน ตอนนี้เฉินเหยี่ยจึงดูซอมซ่ออยู่บ้าง
“เพราะนายเย็นชา ไร้หัวใจ แล้วก็เห็นแก่ตัวมากพอ เพื่อให้ตัวเองมีชีวิตรอด นายทำได้ทุกอย่าง!”
“บางที คนอย่างนายเท่านั้นแหละถึงจะมีชีวิตอยู่ได้นาน!”
เสียงของเด็กสาวแฝงความฮึกเหิมอย่างบอกไม่ถูก แต่ไม่ได้ดังนัก