คะแนนรวมดีขึ้นจากการสอบประจำเดือนครั้งก่อน 31 คะแนน โดยคะแนนวิชาคณิตศาสตร์เพิ่มขึ้นถึง 42 คะแนน
42 คะแนน
ดวงตากลมใสของไป๋จือจือเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อย ก่อนจะหยีโค้งเป็นรอยยิ้ม
มุมปากยกขึ้นจนแทบกดไม่อยู่
การพัฒนาขึ้น 42 คะแนนในช่วงชั้นมัธยมปลายปีสุดท้าย นับว่าเป็นผลลัพธ์ที่น่าทึ่งมากแล้ว
สายตาของเธอเลื่อนไปด้านบน
อันดับหนึ่งของระดับชั้น: ฟู่เสวี่ยเยี่ยน
คะแนนรวมสูงกว่าเธอ 11 คะแนน
มั่นคงราวกับภูเขา
ไป๋จือจือไม่แปลกใจกับผลลัพธ์นี้เลย
ผลการเรียนของคนอย่างฟู่เสวี่ยเยี่ยนก็เหมือนดวงอาทิตย์ขึ้นทางทิศตะวันออก เป็นความแน่นอนระดับกฎฟิสิกส์
สายตาของเธอกวาดลงไปต่อ
อันดับสามของระดับชั้น...
นิ้วของไป๋จือจือบีบตะเข็บกางเกงเบา ๆ
โจวอี้หราน
ไม่ใช่หลินเนี่ยนเนี่ยน
แต่เป็นโจวอี้หราน นักเรียนย้ายมาใหม่จากห้อง 5 ชั้นมัธยมปลายปีสุดท้าย ลูกพี่ลูกน้องของหลี่เจี๋ย
ไป๋จือจือมองหาชื่อหลินเนี่ยนเนี่ยนต่อไป
อันดับที่ 13
ถึงกับไม่ติดสิบอันดับแรกเลยเหรอ?!
ไป๋จือจือได้ยินเสียงอุทานดังขึ้นระงมจากเพื่อนร่วมชั้นรอบตัว
“หลินเนี่ยนเนี่ยนหลุดสิบอันดับแรกแล้วเหรอ?”
“ไม่จริงน่า ก่อนหน้านี้เธออยู่สามอันดับแรกมาตลอดไม่ใช่เหรอ?”
“นักเรียนย้ายมาใหม่ห้องห้าคนนั้นเป็นใครกัน ถึงกับได้อันดับสามเลย?”
“โจวอี้หราน ได้ยินว่าเป็นคนเงียบ ๆ มาก ตอนสอบจำลองคะแนนคณิตศาสตร์ขาดอีกแค่คะแนนเดียวก็เต็มแล้ว...”
ไป๋จือจือมองอันดับบนบอร์ดประกาศ เฟืองในหัวเริ่มหมุนเร็วจี๋อีกครั้ง
ผลการเรียนของโจวอี้หรานดีขนาดนี้เลยเหรอ?
อันดับสามของระดับชั้น?