“ได้ ขอแค่คุณลบวิดีโอ ฉันจะยอมคุณทุกอย่าง”
เธอยันโต๊ะลุกขึ้นยืน ซวนเซเล็กน้อย หลินโม่รีบลุกขึ้นประคองแขนเธอไว้
ตอนนี้ดวงตาหลินโม่ใสกระจ่าง ไร้แววมึนเมา ตอนดื่มเหล้าเมื่อครู่ เขาแอบถ่ายเหล้าองุ่นที่เพิ่งเข้าปากไปไว้ในพกพามิติสัมผัส หมายความว่า ไม่ว่าจะดื่มแค่ไหน เขาก็ไม่มีทางเมา
เดินเข้าห้องนอน หยางหลิวทิ้งตัวลงกับพื้นหน้าตู้เสื้อผ้าค้นหาเสื้อผ้า ครู่หนึ่งก็หยิบชุดที่เหมือนกับชุดOLสีดำชุดก่อนออกมา
“คุณน้า ผมช่วยนะ!” หลินโม่เสนอตัว
เช้าวันรุ่งขึ้น หลินโม่ลืมตาตื่น พบว่าหยางหลิวตื่นแล้ว
เธอนอนตะแคงมองเขาอย่างเงียบ ๆ สายตาซับซ้อน เหมือนมีความแค้นเคือง และเหมือนมีความรู้สึกอื่นที่อธิบายไม่ถูก
“ตื่นเช้าจัง” หลินโม่เอ่ยขึ้นก่อน
“อืม”
น้ำเสียงของหยางหลิวไม่เย็นและไม่ร้อน
“ทำเย็นชาทำไมกัน”
หลินโม่พูดพลางดึงเธอเข้ามากอดแนบอก สีม่วงโมเนต์
หยางหลิวไม่ขัดขืน ร่างกายอ่อนน้อมแนบชิด แต่ก็ไม่มีทีท่าสนิทสนมเลยสักนิด เหมือนรูปปั้นที่อบอุ่นไร้วิญญาณ