"พวกแกทำผิดแล้ว ไปกับพวกเราสักหน่อยเถอะ!"
เจ้าหน้าที่ตำรวจเฉาสีหน้าเรียบเฉย จริงจัง มองไปทางเว่ยจี้ เถียนกวง และคนอื่น ๆ
ภายในห้องที่วุ่นวายค่อย ๆ เงียบลง
ตอนนี้เอง เว่ยจี้กลับหน้าแดงก่ำ โกรธจนควบคุมอารมณ์ไม่อยู่
คิดจะยัดเยียดให้หลินเฟิงเข้าคุก คงไม่ได้แล้ว การกลับลำของหวังอันกั๋วกับหลี่ไป่ชวนทำให้ทุกคนตั้งตัวไม่ทัน
ตอนที่กำลังโกรธจนอายอยู่นี้เอง ลูกน้องจิ๊บจ๊อยของตัวเองกลับบอกว่าตัวเองทำผิด แล้วพาคนมาจับ
ศักดิ์ศรีรองหัวหน้าสำนักอย่างเขาจะเอาไปไว้ไหน?
"ไอ้เฉา แกหมายความว่าไง? ยังอยากทำอยู่ไหม?"
"ก่อนที่ฉันยังไม่โกรธ แกไสหัวไปเลย ไอ้เวร!"
เว่ยจี้ชี้นิ้วด่าต่อหน้าต่อตาเจ้าหน้าที่ตำรวจเฉาอย่างเดือดดาล
"เว่ยจี้ แกต้องสงสัยทุจริต ละเลยหน้าที่ ใช้อำนาจในทางมิชอบ ผิดกฎหมายผิดวินัย!"
"นี่คือสหายจากคณะกรรมการตรวจสอบวินัย ไปกับเราสักหน่อยเถอะ!"
หน้าใหญ่แดงของเว่ยจี้ฉายแววตื่นตระหนก แต่ยังคงกระด้างตะโกนว่า "แกพูดจาเหลวไหล!"
"ข้าเว่ยจี้เดินตรง นั่งตรง ไม่เคยทำผิดกฎหมายผิดวินัย!"
"พวกแกอย่าใส่ร้ายป้ายสี!"
เจ้าหน้าที่ตำรวจเฉายังคงพูดอย่างสงบ "มีคนถือหมายค้นไปบ้านพวกแกแล้ว!"
"อะไรนะ??" ความแข็งกร้าวที่เว่ยจี้ยันไว้ก็ไม่อาจรักษาได้อีกต่อไป
เขาผลักฝูงชนออกอย่างไม่รู้ตัว วิ่งหนีออกไปนอกบ้านด้วยความตื่นตระหนก แต่ถูกเจ้าหน้าที่ตำรวจเฉาพาคนมาขวางไว้
ในบ้านของเขาซ่อนเงินไว้ มากกว่า 10,000 หยวนเสียอีก!
เป็น 20,000-30,000 หยวน ล้วนเป็นสิ่งที่เว่ยจี้ "ลำบาก" เก็บมาได้หลายปีนี้
ถ้าถูกค้นพบ ก็อธิบายไม่ชัดเจน