"แจ้งเตือนเชี่ยอะไร กัน จะให้ฉันฆ่าต่อเนื่องรวมถึงซ้ำอีกเหรอ?"
หมาป่าดำทนไม่ไหว พูดออกมาอย่างหงุดหงิด
"อย่าพูดเรื่องโง่ๆ แบบนั้นเลย มากู้ฉันก่อนสิ!"
พูดง่าย แต่ทำยาก
ตำแหน่งที่หมาป่าดำล้มลงไป จะช่วยคนได้ไม่ง่ายนัก
เพราะร่างเขานอนอยู่บนแท่นกระโดดพอดี
กู้เทียนยังคงสามารถเล็งปืนคุมพื้นที่นี้ได้อย่างสบายๆ
ใครกล้าขึ้นไป ก็ต้องกลายเป็นคนต่อไปที่โดนกระสุน โดนลูกเอของเล่นน้อยผู้หิวโหย
เวยหลงก็เพราะเกรงใจจุดนี้แหละ ถึงไม่กล้าขึ้นไปกู้คนง่ายๆ
ลูน่าที่มองออกว่าเขาคิดอะไร อดถอนหายใจไม่ได้
"ช่างเถอะ ฉันไปดึงความสนใจทางด้านข้าง นายฉวยโอกาสกระโดดไปข้างหลัง"
"ไม่มีปัญหา!"
เวยหลงรับปากทันที
ทั้งสองคนเริ่มแยกย้ายกันทันที
เพราะก่อนหน้านี้ลูกศรตรวจจับได้ส่องตำแหน่งของกู้เทียนไว้แล้ว
ลูน่าในรอบนี้เลยค่อนข้างมั่นใจ
สลับเป็นเอวทันที เตรียมยิงปืนล่วงหน้าไปหนึ่งชุด
ถ้าโชคดีอาจจะยิงกู้เทียนล้มได้โดยตรง ถ้าโชคร้ายก็ยังทำการรบกวน บีบให้อีกฝ่ายต้องเปลี่ยนตำแหน่ง
แบบนั้นเวยหลงก็จะได้โอกาสกระโดดไปข้างหลัง ไม่ว่าผลลัพธ์แบบไหนก็ไม่ขาดทุน
แต่ที่ลูน่าไม่รู้ก็คือ กู้เทียนเห็นแท่นกระโดดไม่มีใครโผล่มานาน
ก็เดาความคิดเขาได้แล้ว เตรียมเล็งปืนไปยังจุดที่เขาอาจจะโผล่ออกมาไว้ล่วงหน้า
นี่คือการต่อสู้ทางความคิดระหว่างเซียน
ความคิดฉันอยู่เหนือกว่าเธอ!
ดังนั้น เมื่อกล้องสไนเปอร์ของลูน่าสะท้อนแสงเหมือนหลอดไฟปรากฏขึ้นมาในชั่วพริบตา
กู้เทียนก็ยกมุมปากขึ้นทันที: "ปลาฉลาดถึงกับติดเบ็ดจริงๆ ด้วย"
เมื่อนิ้วกดเบาๆ บนปุ่มซ้ายของเมาส์
"ปัง!"
เสียงคำรามอันน่ากลัวที่เป็นเอกสิทธิ์ของเอวเอ็มก็ดังลั่นในโซนนักโทษอีกครั้ง
ข้อความสังหารปรากฏขึ้น: [ล่าจื่อใช้เอวเอ็มยิงคุณยายข้ามถนนล้มในเขตสอง!]
ยังคงฆ่าต่อเนื่องรวมถึงซ้ำ เพื่อเอาคนอีกหนึ่ง
"ได้ ได้ ซัดตัวนี้เท่มาก!"
ฮาจีเหยามองเพลิน อดเปล่งเสียงชื่นชมออกมาไม่ได้
"ถ้าฝั่งตรงข้ามเล่นไม่เป็นก็คงไม่ล้มรอบนี้ แต่ก็เพราะอีกฝ่ายเป็นเซียนเหมือนกัน ความคิดเรื่องการสลับตำแหน่งเลยถูกคาดเดาหมด"
"ล่าจื่อคนนี้มีของจริงนะ ตอนนี้เก็บไปสี่คนแล้ว ยังฆ่าได้ต่ออีก!"
ตอนนี้ในห้องสตรีมก็คึกคักสุดขีด
คอมเมนต์แบ่งเป็นสองฝ่ายชัดเจน
ฝ่ายหนึ่งคิดว่ากู้เทียนเปิดซอร์ส
อีกฝ่ายคิดว่ากู้เทียนเก่งจริง
สองฝ่ายกำลังทะเลาะกันอย่างบ้าคลั่ง
[หกหกหก ไม่มีแม้แต่จะแสร้งทำ!]
[นี่ไม่ใช่ซีทรูเหรอ!?]
[เปิดแล้วจะพูดอะไรอีกล่ะ มาที่โกดังฉันสิ!]
[ขำตาย ก็แค่เล่นดีก็เป็นโปรแกรมทั้งหมดเลยใช่ไหม?]
[นี่คือการครอบงำทางความคิด ใครเคดีน้อยกว่าสองหุบปากอย่าไปวิจารณ์!]
[ฉันไม่เห็นโปรแกรมอะไร ฉันเห็นแค่เซียนผู้เชี่ยวชาญการเลี้ยงหมูอย่างมั่นใจ!]
[เฮ้ย! จริงด้วย ล่าจื่อลงไปแล้ว จะเลี้ยงทีมนี้ด้วย!]
[โคตรโหด เลี้ยงไปฆ่าไปแบบนี้ มีหวังได้ฆ่าเป็นสิบกว่าคน!]
[ในแมตช์แบล็กท็อปที่เต็มไปด้วยชุดหกเอว ฆ่าเป็นสิบกว่าคน คิดไม่ออก! คิดไม่ออก!!]
"โปรแกรม! เวยหลงไอ้หมอนี่ต้องเปิดโปรแกรมแน่ๆ!!!"
ชั่วขณะนั้น
ลูน่าที่ยิงไม่ล้มก็ควบคุมตัวเองไม่อยู่ ร้องเสียงแหลมออกมาทันที
"เวลาเห็นคนเปิดโปรแกรมแล้วยังแสร้งทำ ฉันจะโกรธ"
"แต่พอเจอแบบที่ไม่แสร้งทำเลย ฉันอยากจะขำ!"
หมาป่าดำทำใจได้แล้ว
เขาเพิ่งเห็นทุกอย่างจากมุมมองของลูน่าเมื่อกี้
เวยหลง (กู้เทียน) รู้อย่างชัดเจนว่าลูน่าจะโผล่ออกมาจากตรงนี้ เลยเล็งปืนรอไว้ล่วงหน้า!
โผล่เมื่อไหร่ก็ตายเมื่อนั้น ไม่มีความลังเลแม้แต่นิด
"ไม่มีทางเลือกแล้ว ยังไงก็ตาย ช่วยพวกนายขึ้นมาก่อนแล้วค่อยไปเอาอยู่กับมัน"
เวยหลงหัวเราะแห้งๆ
ตอนนี้ สำหรับพวกเขา เรื่องดีเรื่องเดียวคือเวยหลงกระโดดไปข้างหลังหมาป่าดำสำเร็จ
แล้ววางเขาไว้ในที่ที่ปลอดภัยและช่วยได้
แต่พวกเขาแค่คิดไปเอง....
จริงๆ แล้วกู้เทียนไม่คิดจะยุ่งกับพวกเขาเลย จะช่วยก็ช่วยเถอะ ยังไงก็ต้องเลี้ยงเป็นหมูไว้อีกหนึ่งชีวิต
ตอนนี้ กู้เทียนหันความสนใจไปที่ทีมนักโทษ
นักโทษเวยหลงถูกช่วยขึ้นมาแล้ว กำลังเติมเลือดฟื้นสภาพ ส่วนหมอหญิงเจ้านายยังช่วยนักโทษจีเฟิงอยู่
กู้เทียนยกมุมปากขึ้นด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์
สะบัดเมาส์ เล็งเอวไปทางนี้
"สบายๆ หมูฝั่งนี้เก็บได้แล้ว"
จีเฟิงเพิ่งจะลุกขึ้นยืน ในพริบตาก็โดนกระสุนเอวที่ไร้ความปราณียิงกลับลงไปนอนบนพื้นอีกครั้ง
กระสุนนัดนี้ราวกับก้อนอิฐทุบลงบนหัวของคนทั้งสามในทีมนักโทษอย่างจัง
ทำให้ทั้งสามคนตื่นเต็มตา!
.....
ทีมนักโทษ
"ไม่เอาน่า! คนนี้คิดอะไรอยู่!?"
จีเฟิงที่เพิ่งลุกขึ้นก็โดนยิงล้ม รู้สึกทั้งงงทั้งโมโห
ก่อนหน้านี้เห็นกู้เทียนปล่อยเจ้านายพวกเขาไว้หนึ่งชีวิต
แถมยังช่วยพวกเขาจัดการอีกทีมหนึ่งในโซนนักโทษ
ทำให้พวกเขาคิดจริงๆ ว่ากู้เทียนไม่มีความคิดจะฆ่าพวกเขา แถมยังเตรียมจะร่วมมือ "แข็งแกร่งจับมือแข็งแกร่ง" กับเขาด้วยซ้ำ!
แต่กระสุนนัดที่ไม่ทันตั้งตัวนี้ ทำลายพันธมิตรช่วงสั้นๆ ทันที
"คนนี้.... ฉันรู้แล้วว่าเขาคิดอะไร!"
"แม่งเอาเราเลี้ยงเป็นหมู!!"
ในฐานะนักรบ เวยหลงในเวลานี้ก็คิดตามทันแล้ว
ในที่สุดก็เข้าใจว่ากู้เทียนหมายความว่าอะไร
ความโกรธในใจกำลังพุ่งสูงขึ้นเป็นเส้นตรง
ในฐานะผู้คุ้มกัน พวกเขากลับถูกคนโสดคนหนึ่งเลี้ยงเป็นหมู
เรื่องแบบนี้ปกติเป็นพวกเขาเลี้ยงคนอื่น ตอนนี้สลับตำแหน่ง กลับตาลปัตร
นี่คือการดูถูกครั้งใหญ่ที่สุดของพวกเขาสองคน!!!
"พี่ นายช่วยไปก่อน หนึ่งต่อหนึ่ง ฉันหลบคมก่อน!?"
"ก่อนหน้านี้ก็แค่พึ่งเอว พอให้มันได้ใจจริงๆ ด้วย!"
เวยหลงโมโหจนยกกระบี่ยักษ์ตรงเข้ามาเตรียมฆ่ากู้เทียนตัวคนเดียว
จะว่ายังไงดี ในฐานะผู้คุ้มกัน ความสามารถของเขาไม่ธรรมดาแน่นอน
ระเบิดเสือหมอบหนึ่งลูกโยนไปที่ตำแหน่งกู้เทียนอย่างแม่นยำ
ซีโฟร์สองลูกยิ่งอันตรายถึงตาย
ยืนนิ่งไม่ได้แค่โดนระเบิดเสือหมอบ ยังจะโดนซีโฟร์สองลูกระเบิดเลือดเกลี้ยง
ทางออกเดียวคือพ่นไอพ่น
ในฐานะสกิลเดียวที่เวยหลงใช้เอาตัวรอด กู้เทียนตอนนี้จำต้องใช้
พ่นไอพ่นหนึ่งครั้งเปลี่ยนตำแหน่งไปหลังกล่องหนึ่ง
"ไม่มีไอพ่นแล้วใช่ไหม นายตายแน่!"
นักโทษเวยหลงเหมือนมั่นใจในชัยชนะ ใบหน้าเผยรอยยิ้มสมใจ
เพราะยังไง การมีไอพ่นอยู่ในมือก็ได้เปรียบมาก
ฟังเสียงฝีเท้าของศัตรูที่เข้ามาใกล้เรื่อยๆ กู้เทียนกลับไม่ตื่นตระหนกแม้แต่น้อย
"วูบ!"
เสียงไอพ่นของเวยหลงดังมา
อีกฝ่ายไม่ยอมให้โอกาส คำนวณระยะแล้วพ่นไอพ่นเข้ามาจับทันที
สถานการณ์แบบนี้ปกติจับทีไรก็ได้ตัวทุกที โดยเฉพาะอีกฝ่ายตั้งใจเล็งปืนล่วงหน้าไว้แล้ว
แสงแฟลชบวกปืนล่วงหน้า โอกาสรอดหรือฆ่ากลับแทบเป็นศูนย์
กู้เทียนกลับในตอนนี้กระโดดขึ้นทันที
ในมือไม่ใช่เอ็มสิบสี่ แต่เป็นเอวเอ็ม
เอวเอ็มที่สลับเป็นโหมดเลเซอร์แล้ว
ตัวละครกระโดดขึ้นไปครึ่งทาง สายตากู้เทียนล็อกเป้าไปที่เวยหลงที่ยังลอยอยู่กลางอากาศอย่างแม่นยำ
เมื่อกระโดดถึงจุดสูงสุด ช่วงที่วิถีกระสุนนิ่งที่สุด
สะบัดเมาส์ เป้าเล็งเคลื่อนไปที่หัวเวยหลงอย่างรวดเร็วราวสายฟ้า
"ปัง!"
เสียงปืนเอวประกาศความตายดังขึ้น เวยหลงล้มลงกับพื้นทันที