"อีกอย่าง พี่ซู่ซู ขอบคุณที่ช่วยดันข่าวเมื่อวานลงให้นะคะ เสียเงินไปไม่น้อยเลยใช่ไหมคะ"
"ดันข่าว?"
ซูเหอใช้เวลาอยู่ครู่หนึ่งกว่าจะเข้าใจ
"อ้อ เธอหมายถึงข่าวกับอวี้เย่อ่ะเหรอ? นั่นยังไม่ทันได้ให้ฉันจัดการ มันก็หายไปเองแล้วแหละ คงเป็นทางฝั่งอวี้เย่จัดการไปแล้วมั้ง"
เอาจริงดิ ถังชานชานเม้มปาก ดูท่าทางเขาไม่อยากมีเรื่องพัวพันกับพี่ฉีฉีของเราเอามาก ๆ เลยนะเนี่ย
ซูเหอก็ไม่คิดว่าโพสต์กลางดึกของเสิ่นอี้โรวเมื่อคืนจะทำให้เกิดเรื่องใหญ่โตได้ขนาดนี้ คนขับรถโทรมาบอกว่าตอนนี้ข้างล่างมีนักข่าวซุบซิบมารอรายล้อมกันเต็มไปหมดแล้ว
ซูเหอสั่งให้คนขับรถขับตรงไปที่ทางเข้าหน้าลิฟต์ในลานจอดรถใต้ดิน แต่พอลงไปข้างล่างก็ยังถูกพบเข้า
คนกลุ่มหนึ่งกรูกันเข้ามารุมถามว่าโพสต์ที่เสิ่นอี้โรวลงเมื่อวานหมายถึงเมิ่งฉีหรือเปล่า
แต่เหมือนพวกเขาจะไม่ได้อยากฟังคำตอบของเธอจริง ๆ สักเท่าไร
ไม่ว่าซูเหอกับถังชานชานจะพูดว่า"ไม่ใช่ความจริง"ไปกี่รอบ พวกเขากลับมีแต่บันทึกภาพความอับอายของเมิ่งฉีที่ถูกฝูงชนเบียดเสียดจนต้องพยายามดิ้นรนปีนขึ้นรถ
ซูเหอกับถังชานชานช่วยกันโอบป้องเมิ่งฉีไว้ตรงกลาง สุดท้ายกว่าจะปีนขึ้นรถได้ รองเท้าของถังชานชานก็หลุดหายไปข้างหนึ่ง
"อ๊ากกกกก!"
"รองเท้าฉันไหน!"
"ถอยไป ถอยไป บอกให้ทุกคนถอยไปเลยยย!!"
ถังชานชานทนไม่ไหว วิ่งลงจากรถไปตะโกนไล่คนที่ยังล้อมรอบรถอยู่เป็นพักใหญ่
ฝูงชนที่ร้อนระอุเริ่มเงียบลง บางคนถึงขั้นเอามืออุดหู
ชายหนุ่มรูปร่างสูงใหญ่สวมแว่นตาคนหนึ่งถือรองเท้าข้างหนึ่งเบียดฝ่าฝูงชนจากด้านหลังสุดเข้ามา
"นี่ รองเท้าของเธอ"
ถังชานชานคว้าดึงรองเท้ากลับมาด้วยความโมโห พร้อมกับเอาเท้าสอดเข้าไปในรองเท้าอย่างแรง พลางพูดเสียงดังว่า
"พี่สาวฉันไม่ใช่คนแบบนั้นหรอก พวกนายไม่รู้เลยว่าเธอพยายามแค่ไหน รักในงานของเธอมากแค่ไหน!"
พูดจบเธอก็หันหลังขึ้นรถ แล้วปิดประตูเสียงดัง "ลิงแก่ ขับรถ!"
ในรถเงียบสนิท ผ่านไปครึ่งนาที อารมณ์โกรธของถังชานชานถึงจะเริ่มลดลง
เธอรู้ตัวว่าตัวเองเพิ่งเสียกิริยาไป หันไปมองสายตาของซูเหอ แล้วรู้สึกผิดขึ้นมาเล็กน้อย
"ขอโทษนะคะพี่ซู่ซู ฉัน ฉันไม่ได้ตั้งใจ"
"เธอผิดตรงไหน?"
"ฉันไม่ควรตื่นเต้นขนาดนั้น ไม่ควรพูดแบบนั้นไปทำให้พวกนักข่าวซุบซิบขุ่นเคือง..."
ซูเหอเตือนเธอไม่รู้กี่ครั้งแล้วว่า ภายนอกท่าทีของผู้ช่วยสะท้อนตัวตนของศิลปินเป็นส่วนใหญ่ ดังนั้นอย่าพูดมาก และอย่าสร้างศัตรูตามอำเภอใจ
ถังชานชานก้มหน้าลงต่ำลงเรื่อย ๆ
"อย่างนั้นเหรอ?" จู่ ๆ ซูเหอก็หัวเราะขึ้นมา
"แต่ฉันไม่ได้คิดว่าเธอทำผิดนะ ฉันบอกให้เธออย่าไปทำให้คนอื่นขุ่นเคือง แต่ถ้าคนอื่นเขารังแกมาถึงหัวเราแล้ว เราจะเป็นพวกขี้ขลาดไปได้ยังไง ใช่ไหมล่ะ"
ถังชานชานเงยหน้าขึ้นทันที ก็เห็นเมิ่งฉียิ้มเยาะเธออยู่
"ไม่เคยรู้มาก่อนเลยนะว่าเธอมีด้านที่ดุแบบนี้ด้วย"
ถังชานชานเกาหัวด้วยความเขินอาย "ก็เพราะพวกเขามารังแกพี่เธอนี่นา"
เธอใช้เวลาอยู่กับเมิ่งฉีทุกวัน ไม่มีใครรู้ดีไปกว่าเธออีกแล้วว่าเมิ่งฉีดีแค่ไหน
รังแกเธอได้ แต่จะมาดูถูกเมิ่งฉีไม่ได้เด็ดขาด!
เมิ่งฉียิ้มพลางลูบหัวเธอ "น่ารักจังเลย"
"แต่เรื่องวันนี้มันแปลก ๆ นะ"
ซูเหอขมวดคิ้ว "ตามหลักแล้ว โพสต์ของเสิ่นอี้โรวเมื่อวานไม่น่าจะมีผลกระทบใหญ่ขนาดนี้นะ"
ถังชานชานตกใจ "หรือว่าคนพวกนี้เป็นคนที่เสิ่นอี้โรวหาามา? แต่พี่ฉีฉีก็เด่นกว่าเธอมาไม่รู้กี่วันกี่คืนแล้ว ครั้งนี้เธอไม่ได้เข้าชิงด้วยซ้ำ จะมาโวยวายอะไรขนาดนั้นกันนะ"
เมิ่งฉี: "..."
ติ๊ง!
เธอเหมือนจะเข้าใจแล้ว
เมื่อคืนที่อยู่เบื้องหลังงานประกาศรางวัล เธอเห็นเสิ่นอี้โรวเดินไปคุยกับอวี้เย่
ต้องเป็นเพราะอวี้เย่ไม่ยอมให้สีหน้าเธอดี ๆ แน่ ๆ แล้วจากนั้นก็มีรูปที่เธอช่วยยกกระโปรงให้ตัวเองขึ้นข่าวฮิตอีก เสิ่นอี้โรวถึงได้อดรนทนไม่ไหว
เมิ่งฉีกัดริมฝีปาก สมแล้ว ไอ้คนแซ่อวี้เนี่ย เกิดมาเพื่อมาสู้รบปรบมือกับเธอโดยเฉพาะเลยใช่ไหม
วันนี้ซูเหอตั้งใจบินไปกับเมิ่งฉีที่กองถ่ายด้วยกัน แต่พอลงจากเครื่องก็ได้รับโทรศัพท์จากผู้กำกับรองทันที
"ซูเหอ นี่ทางเรามีปัญหานิดหน่อย ยังไงพวกเธออย่าเพิ่งมาดีกว่า"
ซูเหอจัดทรงผมที่ยุ่งเหยิงจากการถูกเบียด "มีปัญหาอะไรเหรอ ผู้กำกับจาง พวกเราลงเครื่องแล้วนะ"
ผู้กำกับรอง: "ลิขสิทธิ์มีปัญหา เพื่อเลี่ยงการฟ้องร้องในภายหลัง ต้องเลื่อนถ่ายทำออกไปก่อน"
ซูเหอ: "แต่ตารางงานของเมิ่งฉีกำหนดไว้แล้วนะ เลื่อนไม่ได้"
ผู้กำกับรองถอนหายใจ "จะได้ถ่ายสำเร็จหรือเปล่าก็ยังไม่รู้ แต่เธอวางใจได้ ถ้าสุดท้ายถ่ายไม่ได้จริง ๆ ค่าปรับเราจ่ายให้แน่นอน"
ซูเหอ: "ก็ไม่ใช่เรื่องค่าปรับเท่าไรนัก"
แต่พออีกฝ่ายพูดมาขนาดนี้ เธอก็ไปบังคับให้เขาถ่ายไม่ได้อีก
"งั้นก็ได้ ติดต่อกันอีกทีแล้วกัน"
อีกฝ่ายขอโทษอีกครั้ง แล้วซูเหอก็วางสาย
"มันเรื่องอะไรกันเนี่ย ทำงานมาหลายปี เพิ่งเคยเจอแบบนี้ครั้งแรก ใกล้จะเปิดกล้องแล้วดันบอกไม่ถ่ายซะงั้น"
คือสิ รู้สึกยังไงไม่รู้ ตั้งแต่เมื่อคืนที่อวี้เย่มานั่งข้าง ๆ เธอ ก็เริ่มรู้สึกว่าเรื่องราวไม่เข้าท่าไปหมดเลยใช่ไหมเนี่ย