อย่างไรก็ตาม ความจริงแล้วฉีหยวนเองก็ไม่ค่อยชัดเจนนักว่า การใช้วิธีนี้ในการเก็บเกี่ยวพลังของดวงดาวและอารยธรรม จะส่งผลกระทบไม่ดีต่ออารยธรรมเหล่านั้นหรือไม่
อย่างน้อยจากที่เห็นตอนนี้ พื้นที่ดวงดาราจันทรากำลังลอยสูงขึ้นอย่างมั่นคง พัฒนาไปเรื่อย ๆ อารยธรรมภายในก็เจริญงอกงามไม่ต่างกัน
ฉีหยวนใคร่ครวญว่า บางทีอาจมีความเป็นไปได้อีกทางหนึ่ง การบ่มเพาะของแดนดวงดาราจันทราอาจไม่ได้ส่งผลร้ายต่ออารยธรรมเลย หากแต่เป็นความสัมพันธ์ที่ช่วยเหลือซึ่งกันและกัน เติบโตร่วมกัน
แต่ไม่ว่าจะเป็นแบบไหน ฉีหยวนก็ไม่ค่อยอยากเข้าไปใกล้ ถึงแล้วจะเป็นสิ่งมีชีวิตที่กำลังจะไปถึงระดับราชาขึ้นไป ก็ยังทำให้ใจของเขาเกิดความระแวงขึ้นมา
แต่พอดี ขณะที่เขากำลังตั้งใจจะออกจากไป ในระยะไกลกลับมีร่างหนึ่งเดินออกมา
นั่นคือชายวัยกลางคนร่างสูงใหญ่ ทั้งตัวปกคลุมด้วยแสงสีขาวบริสุทธิ์ เปี่ยมไปด้วยรัศมีศักดิ์สิทธิ์สีขาว เดินมาพร้อมรอยยิ้มอ่อนโยน
ยิ่งไปกว่านั้น ระดับพลังของเขาได้ไปถึงจุดสุดยอดของระดับราชาแล้ว ทว่ากลับทะลุผ่านระดับราชาไปแล้ว ฝืน ๆ ก้าวออกไปครึ่งก้าว
ผู้เข้มแข็งในระดับนี้ ภายในดาวแม่นอกจากฉีหยวนแล้ว คงไม่มีใครอีกไม่กี่คนที่เทียบชั้นได้
และในความรู้สึกอันคล้ายคลึงกันนั้น ฉีหยวนสามารถสัมผัสได้จากตัวบุคคลนี้ว่า มีสายอากาศบางอย่างที่คล้ายคลึงกับแดนดวงดาราจันทรามาก ทำให้เขาหรี่ตาลงเล็กน้อยโดยไม่รู้ตัว
แต่สายตาของฉีหยวนก็ยังคงสงบนิ่ง ในจักรวาลแห่งนี้ สิ่งมีชีวิตที่สามารถทำร้ายเขาได้จริงมีเพียงไม่กี่ตนเท่านั้น