ก่อนหน้านี้เว่ยซีออกมือเพียงลำพัง ถึงจะยากที่จะสั่นคลอน แต่ก็ยังทำให้เกิดรอยประทับของกำปั้นได้ แปลว่าไม่ได้สร้างความเสียหายไม่ได้เลย
ตอนนี้ทุกคนออกมือพร้อมกัน จะมีโลหะก้อนไม่กี่ชิ้นมาขวางทางได้อย่างไร?!
10 นาทีต่อมา
ทั้งห้าคนยืนเรียงแถว แขนที่ซ่อนอยู่ใต้แขนเสื้อสั่นระริก ข้อนิ้วกำปั้นแดงก่ำไปทั้งหมด แต่ผู้ชายที่หยิ่งผยองในศักดิ์ศรีไม่มีวันร้องว่าเจ็บ
ฉีหยวนมองหลุมขนาดเท่าอ่างหน้าตรงหน้า มุมตากระตุกวูบ
"ของนี่... มันแข็งเว่อร์แท้ๆ!"
"จริงด้วย รับหมัดข้าไปเกือบร้อยหมัด ยังไม่เป็นรอยเลย"
"งั้นตอนนี้ทำยังไงต่อ?"
หยางเจิ้งเหอโยนหินเรืองแสงลงไปข้างใน แล้วก้มมองลงไป เห็นโฉนดที่ดินพิเศษสีขาวลอยอยู่ข้างในจริงๆ
"ตอนนี้ยืนยันได้แล้วว่าโฉนดที่ดินพิเศษอยู่ข้างในจริง แต่จะเอาออกมายังไง?"
ฉีหยวนคิดตรึกไปชั่วครู่ แล้วก็เลือกวิธีเดิม "งั้นพวกเราขุดมันออกมาเลย หอบทั้งหมดกลับบ้าน ค่อยไปคิดวิธีช้าๆ!"
ไม่มีทางเลือก ผู้ชายที่มีมิติพื้นที่ย่อเป็นของตัวเองก็เป็นแบบนี้แหละ ของใหญ่แค่ไหนก็ยัดใส่หอบกลับบ้านหมด!
จากนั้น โทเท็มออกมือพร้อมกันทั้งคน ยกห้องทดลองทั้งหลังขึ้น แล้วสอดเข้าไปในมิติพื้นที่ย่อ
เมื่อทำทุกอย่างเสร็จ หันกลับมามองอีกที กลับพบว่าเกาะลอยฟ้าทั้งเกาะกลายเป็นซากปรักหักพังไปหมด
จุดลึกที่สุดของเกาะลอยฟ้า มีความลึกราว 50 เมตรเท่านั้น
แต่พวกเขาก็ขุดลงไปจริงๆ เกือบ 50 เมตร แทบจะทะลุถึงฐาน
มองไปรอบๆ ห้องทดลองธรรมดาทั้งหมดถล่มลงมา กลายเป็นกองซาก