“ฝีมือแข็งแกร่งมาก สิ่งมีชีวิตระดับสมบูรณ์แบบถึง 5 ตัว!”
ราชาสิงห์มีสีหน้าเคร่งขรึม ไม่อาจกลั้นบ่นพึมพำออกมา ในใจก็รู้สึกหวาดหวั่นอย่างยิ่ง
แต่สิ่งที่ทำให้พวกมันหวาดกลัวที่สุดมิใช่ความแข็งแกร่งของมนุษย์ หากแต่เป็นการที่พวกมันมองเห็นสองใบหน้าที่คุ้นเคยจากห้าเงาร่างนั้น
“นั่นมัน... ราชาแรดกับราช้าง?!”
“นี่... นี่มันเกิดอะไรขึ้น?”
“พวกมันไม่ถูกมนุษย์สังหารไปแล้วเหรอ? ทำไมยังมีชีวิตอยู่?”
“มองให้ดี ๆ สิ พวกมันแม้แต่ร่างกายก็ไม่มีแล้ว จะมีชีวิตอยู่ได้อย่างไรกัน!”
ราชาแต่ละตนต่างตกใจกับภาพตรงหน้าจนขนลุกซู่ หัวปลายเย็นวาบ เลือดสูบฉีด
ในความคิดของพวกมัน ภาพที่น่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่งผุดขึ้นโดยอัตโนมัติ
ราชาแรดกับราช้าง ไม่เพียงถูกสังหารไปแล้ว ยังถูกมนุษย์ใช้วิธีอันปีศาจนำไปดัดแปลงเป็นเครื่องจักรทำสงคราม เพื่อใช้ต่อสู้เพื่อศัตรูของพวกมันเอง!
“มนุษย์ผู้รอดชีวิต... น่าสะพรึงกลัวจริง ๆ!”
ภาพตรงหน้าทำให้หัวใจของราชาทั้งห้าเย็นเยียบ มีความรู้สึกอยากหนีหายไปเสียดื้อ ๆ
แต่เหตุผลที่ได้จากสติปัญญาทำให้พวกมันรู้ชัดยิ่งขึ้นว่า การหนีไม่ใช่วิธีแก้ปัญหา มันจะเป็นเพียงการทำให้ศัตรูฆ่าพวกมันได้เร็วขึ้นเท่านั้น!
เช่นเดียวกับราชาแรดและราช้างนั่นแหละ!
ขณะนี้ฉีหยวนได้เดินทางมาถึงยอดเขาที่ตั้งของสิ่งมหัศจรรย์แล้ว
เขารับอันฉางหลินที่หมดสภาพมา แล้วเข้าควบคุมเมล็ดกระดูกด้วยตนเอง
ในฐานะเจ้าของเมล็ดกระดูก เขาใช้งานได้ชำนาญยิ่งขึ้น ควบคุมได้สะดวกกว่า พละกำลังก็หลากหลายมากกว่า