"ต้นชา!" ฉีหยวนรู้สึกจิตใจเป็นปลื้ม
มีสองสิ่งที่แม้ไม่ได้เป็นของจำเป็นในการดำรงชีพ แต่ก็เป็นที่นิยมอย่างมากในสังคมมนุษย์
นั่นคือ เหล้าและชา
โดยทั่วไปแล้ว โลกม่านหมอกย่อมขาดการต่อสู้ไม่ได้ โดยเฉพาะหน่วยล่าสัตว์ป่าที่ต้องเดินอยู่ท่ามกลางความเป็นความตายอยู่เสมอ
ดังนั้น ไวน์คุณภาพดีจึงเป็นสิ่งที่ขาดเสียมิได้
ส่วนผู้ที่มีฐานะสูงซึ่งทำงานด้านวิจัยเป็นหลักนั้น กลับหลงใหลในใบชายิ่งกว่า!
เพราะใบชาส่วนใหญ่ล้วนมีสรรพคุณช่วยให้จิตใจปลอดโปร่ง ฟื้นฟูจิตวิญญาณ เพิ่มความมั่นคงของเจตจำนง ทั้งยังเร่งความคิดและเสริมความจำได้อีกด้วย
ดังนั้น นี่จึงเป็นทรัพยากรที่ล้ำค่าอย่างหาที่ติมิได้
ในสถาบันวิจัย ศาสตราจารย์แทบทุกคนต่างมีนิสัยดื่มชา แถมดื่มทุกวัน ราวกับเครื่องดื่มกาแฟของพนักงานเลยทีเดียว
รวมถึงฉีหยวนด้วย ยามว่างก็ชอบจิบชาสักสองสามอึก นับเป็นงานอดิเรกเล็ก ๆ อย่างหนึ่ง
แต่ในเกาะกลางทะเลสาบ ชาคุณภาพสูงสุดก็คือชากู่ยุ่น ที่แค่เพียงเข้าใกล้ระดับสมบูรณ์แบบเท่านั้น แถมจำนวนก็น้อยนิดเหลือเกิน
ตอนนี้กลับมีต้นชาระดับเหนือธรรมชาติโผล่ขึ้นมา ยังกับทำให้ฉีหยวนดีใจเหลือเกินจริง ๆ
"ตอนนี้ต้นชาอยู่ที่ไหน? ย้ายปลูกไปหรือยัง?" ฉีหยวนถามออกไปด้วยความตึงเครียดนิดหน่อย
"พี่ใหญ่วางใจได้เลย! พอเหล่าตาๆ ที่สถาบันวิจัยเจอต้นชานี้เข้า ก็รีบแจ้งศาสตราจารย์ที่เชี่ยวชาญด้านพฤกษศาสตร์ทันที เพื่อทำการย้ายฉุกเฉิน ตอนนี้ย้ายไปไว้ใกล้น้ำหวานแห่งชีวิตของฝ่ายพฤกษชาติแล้ว ปลอดภัยแน่นอน!"