นั่นไม่ใช่เพื่อฆ่าคนให้เร็วขึ้น แต่เพื่อให้ร่างกายมนุษย์ดูดซึมฤทธิ์ยาได้ง่ายขึ้น ซึ่งเป็นทักษะสำคัญยิ่งสำหรับนักปรุงน้ำยาเคมี
มีเพียงเมื่อยาถึงจุดที่ถูกต้องในช่วงเวลาที่แม่นยำ เท่านั้นฤทธิ์ยาจึงจะออกมาเต็มร้อย
ดังนั้นแค่วินาทีเดียว ชายตัวใหญ่ก็ขาทั้งสองอ่อนปวกเปียก หยาดเหงื่อผุดพราย
"เกิดอะไรขึ้น ทำไมขาข้างสองข้างของฉันควบคุมไม่ได้ นี่มันยาพิษอะไร..."
ไม่เพียงร่างกายที่ควบคุมไม่ได้และทรุดลงกับพื้นไม่หยุด แม้แต่ตอนพูด รุ่ยลี่ก็ยังเริ่มพ่นเปลือกควันสีม่วงอ่อน
ตามมาด้วยผิวทั่วร่างเริ่มเปลี่ยนสี เกิดรอยดำคล้ำสีม่วงอ่อนและสีเขียวอ่อน
ชายตัวใหญ่ฝืนทนอยู่หลายสิบวินาที ก่อนจะคุกเข่าลงข้างเดียว ยันขวานเปิดภูเขาขนาดมหึมาไว้ ไม่อาจตอบโต้อะไรได้เลย
สายตาเต็มไปด้วยความสยองขวัญมองไปที่หยางถูตรงหน้า
ตั้งแต่ต้นจนจบ เขาแม้แต่จะยกขวานขึ้นยังไม่ได้ การต่อสู้ยังไม่เริ่ม แต่ทุกอย่างก็จบแล้ว
เขาพยายามเคลื่อนพลังปราณในร่าง บังคับขวานเปิดภูเขาในมือ แต่กลับพบว่าทำไม่ได้เลย
เพราะพิษสีเขียวม่วงที่ซึมเข้าไปในร่าง ดูเหมือนจะกลืนกินพลังปราณของเขาไปหมด
ไม่! ไม่ใช่แค่พลังปราณ แต่รวมถึงเนื้อเยื่อ จิต และผิวหนังด้วย
หยางถูยังไม่หยุด แต่ปลดปล่อยพิษยาร้อยกว่าชนิดที่แตกต่างกันออกมารอบตัวตนเองทีละชนิด
เพิ่มพละกำลัง เพิ่มความเร็ว เพิ่มความคล่องแคล่วในการตอบสนอง เพิ่มความแข็งแกร่งของร่างกาย เพิ่มความเร็วในการดูดซึมพลังปราณ เพิ่มความสามารถฟื้นฟู เพิ่มความสามารถในการคิดและจำแนก...