ในการส่งผ่านมิติครั้งก่อน ๆ แม้จะเทกำลังทั้งหมดก็ส่งได้ไกลสุดเพียง 3~4 ปีแสง แต่แถวอัญเชิญแห่งนี้ ระยะทางอาจไกลถึง 100 ปีแสงขึ้นไปเลยทีเดียว
ฉีหยวนเองก็ไม่ชัดนักกับระยะทางแบบนี้ รู้เพียงว่าไกลมาก และการส่งผ่านมิติยิ่งไกล ความเสี่ยงที่ต้องแบกรับก็ยิ่งใหญ่ขึ้น
นั่นจึงเป็นเหตุที่อีกฝ่ายใช้กระจกทองแดงสามบานมาประคองพื้นที่มิติ
ศึกษาอยู่ช่วงหนึ่ง ฉีหยวนก็ตัดสินใจ สั่งให้สถาบันวิจัยส่งทีมสำรวจมาทันที โดยวางแผนทำการส่งผ่านมิติไปสำรวจสถานการณ์อีกฟากโดยตรง
แม้แต่จะต้องสำรวจลึกก็ไม่จำเป็น ขอเพียงแค่มองเห็นว่าอีกฟากคืออะไร มีอะไรอยู่บ้างก็พอ
เพราะระยะทางไกลเกินกว่าวิธีสื่อสารใด ๆ จะเชื่อมต่อได้ จึงต้องรับประกันทั้งว่าพวกเขาส่งผ่านไปได้ และส่งกลับมาได้อย่างปลอดภัย
ไม่ต้องสงสัยเลยว่าการส่งผ่านมิติที่ไม่รู้อะไรเลยแบบนี้ เต็มไปด้วยความเสี่ยงอย่างมหาศาล แต่ก็ต้องมีใครสักคนแบกความเสี่ยงนี้ไว้ ซึ่งนั่นก็คือเหตุผลที่ปั๊ปเปตต์ดำรงอยู่
ทีมสำรวจปั๊ปเปตต์ที่มีพลังระดับเหนือธรรมดาทั้งทีม เตรียมพร้อมเต็มที่แล้วเข้ามายังที่นี่
แต่เรื่องการส่งผ่านก็ยังมีปัญหาอยู่บ้าง นั่นคือแถวอัญเชิญแบบนี้ใช้พลังงานมหาศาล ฝ่ายหนึ่งต้องใช้หินวิญญาณ อีกฝ่ายต้องใช้คริสตัลมิติ
เรื่องนี้ฉีหยวนต้องเสียเวลาและแรงไปไม่น้อย
หินวิญญาณต้องการคุณภาพสูงมาก หาได้เฉพาะในมหัศจรรย์ระดับสุดยอดเท่านั้น ส่วนคริสตัลมิติเป็นปัญหาที่ยุ่งยากกว่า เพราะคริสตัลมิติที่เก็บเกี่ยวได้จากความว่างเปล่า คุณภาพส่วนใหญ่ไม่ถึงระดับเหนือธรรมดา