แต่ถึงแม้ในใจจะยังคงความสงสัยมากมาย สถานการณ์ตรงหน้าก็ไม่ได้อนุญาตให้พวกมันได้คิดมาก
เพราะศัตรูทั้งสองฝ่ายตรงหน้า ได้พุ่งเข้าปะทะพวกมันแล้ว
งูยักษ์เก้าหัวรีบฟาดหางอันมหึมา พลังอันทรงพลังกระแทกเข้าใส่ร่างอีกฝ่ายโดยตรง พยายามจะเหวี่ยงพวกมันกระเด็นออกไปในคราวเดียว
แต่ผลลัพธ์กลับไม่เป็นดังที่มันคาด ชายร่างเหี่ยวแห้งดุจมัมมี่กัดลงบนเกล็ดแข็งกระด้านอย่างแม่นยำ ฟันคมกริบนั้นกลับบดขยี้เกล็ดจนแตกละเอียด
แล้วยืดกรงเล็บสีเขียวออกไป แทงทะลุเข้าไปในหางของงูยักษ์เก้าหัว ฉีกออกเป็นแผลขนาดมโหฬาร จนเห็นเนื้อเยื่อภายใน
เมื่อเห็นเลือดสีชาด เจียงเฉินแสดงความปรารถนาอันสุดขีดในดวงตา แม้แต่เพียงชั่ววูบนั้น ความคิดก็ถูกควบคุมด้วยความหิว น้ำลายไหลซึมออกจากมุมปากโดยไม่รู้ตัว
ลังเลเพียง 0.1 วินาที มันก็สอดร่างทั้งหมดเข้าไปในแผล กัดลงบนเนื้อเยื่อโดยตรง
แม้จะเป็นเพียงแผลเล็ก ๆ สำหรับงูยักษ์เก้าหัว ก็เท่ากับแค่ถูกยุงกัดหนึ่งคำเท่านั้น
แต่คำกัดเดียวนี้ กลับทำให้มันรู้สึกเจ็บแปลบจนแทงใจในทันที ความเจ็บปวดลามไปทั่วทั้งร่างในพริบตา มันสะบัดสั่นทั้งตัวจนห้ามไม่ได้ คำรามลั่นหนึ่งครั้งแล้วร่วงหล่นลงสู่ซากปรักหักพังของดาว
ยิ่งไปกว่านั้น บริเวณเนื้อเยื่อที่ถูกเจียงเฉินกัดไว้ ยังเริ่มปรากฏสีเขียวอ่อนขึ้นอย่างลับ ๆ แล้วเริ่มเน่าเปื่อย ผิวหนังและเกล็ดเริ่มเสื่อมถอยจนเกิดริ้วรอย
ปรากฏการณ์นี้ทำให้งูยักษ์เก้าหัวตกใจอย่างมาก
กล้ามเนื้อและเกล็ดของมันอาบด้วยพลังงานมหาศาล ความแข็งแกร่งสูงจนน่าขนลุก แต่เพียงถูกแค่สิ่งมีชีวิตตรงหน้ากัดหนึ่งคำ กลับเกิดการเปลี่ยนแปลงขนาดนี้ มันรู้สึกไม่น่าเชื่ออย่างยิ่ง