มาตลอด การพัฒนาของหลินหยวนล้วนเดินบนทางสายสัตว์ร้าย โดยการดูดซับสายเลือดสัตว์ร้าย เพื่อให้ฝ่ายใต้บังคับบัญชาของเขาแข็งแกร่งขึ้นเรื่อย ๆ
กระทั่งวิชาหลอมเลือดที่ทรงพลังยิ่งกว่า ก็คือการหลอมรีไฟน์สายเลือดสัตว์ร้ายภายในกายให้บริสุทธิ์ขึ้นไม่หยุด จนสามารถเทียบชิดกับตัวสัตว์ร้ายโดยแท้จริง หรือแม้แต่เหนือกว่าสัตว์ร้ายไปเลย
แต่วิธีการแบบนี้ ฉีหยวนไม่เห็นด้วยเลยสักนิด
เพราะสัตว์ร้ายก็คือสัตว์ร้าย สายเลือดของสัตว์ร้ายก็ไม่มีวันกลายเป็นสายเลือดของมนุษย์ได้ แทนที่จะไปตามหาสายเลือดที่แข็งแกร่งในหมู่สัตว์ร้ายที่ปนเปกันมั่ว ไม่สมเหตุผลกว่าไปที่จะรีไฟน์สายเลือดของตนเองให้ลึกยิ่งขึ้นไปอีก
เพราะเมื่อมนุษย์ฝ่าฝันขั้นสมบูรณ์และขั้นเหนือมนุษย์ได้ สายเลือดของตนเองจะถูกยกระดับขึ้นอีกขั้น นั่นคือสายเลือดที่เป็นของมนุษย์แท้ ๆ เหมาะกับมนุษย์กว่า และแข็งแกร่งกว่าด้วย
เหมือนอย่างเลือดสีทองของตัวเขาเอง ซึ่งสายเลือดสัตว์ร้ายทั้งหลายเปรียบเทียบด้วยไม่ได้เลย พลังอำนาจที่ครอบครองล้ำเลิศกว่าสัตว์ร้ายทั่วไปอย่างสิ้นเชิง
เพียงแต่ตอนนี้ หลินหยวนยังไม่มีความเข้าใจเช่นนั้น เขาเทความคิดใจทั้งหมดลงไปในการแสวงหาสายเลือดสัตว์ร้าย และหลอมรีไฟน์สายเลือดของตนเอง!
ยิ่งไปกว่านั้น ในกายของเขาไม่ได้มีสายเลือดสัตว์ร้ายเพียงชนิดเดียว แต่ดูดซับเข้าไปถึงหกชนิดเต็ม ๆ แต่ละชนิดล้วนทรงพลังอย่างยิ่ง และมีความสามารถแตกต่างกันออกไป
เช่น ช้างยักษ์เขาฟ้าผู้เน้นด้านป้องกันเป็นหลัก, พยัคฆ์ขาวสี่ปีกผู้เน้นด้านพลังรบ, นกอินทรีเมฆปีกเขียวผู้เน้นความคล่องแคล่ว และยังมีวาฬมหาสมุทรที่มอบกำลังรบใต้น้ำ……