“น่าทึ่งจริง ๆ เฮ้ย โลกนี้มันโลกบำเพ็ญเซียนของแท้เลย อายุกินคนจริง ๆ”
ฉินเจิ้นจวินมองข้อมูลเหล่านั้นแล้วอดถอนใจไม่ได้
จ้าวเฉิงตาโตกลม: “เรื่องอะไร…ไม่คิดว่านิยายบำเพ็ญเซียนที่ผมเคยอ่านจะเป็นจริงเสียได้ ในจักรวาลมีโลกแบบนี้อยู่ด้วยจริง ๆ”
“จริงนะ จักรวาลนี้กว้างใหญ่เกินคาด โลกแบบไหนก็อาจมีอยู่ได้ทั้งนั้น ครั้งนี้เพิ่งค้นพบอารยธรรมบำเพ็ญเซียน ครั้งหน้าอาจเจออารยธรรมเทพเจ้า อารยธรรมเทคโนโลยี อารยธรรมแห่งธาตุ…”
“ช่างมันว่าอารยธรรมอะไรก่อน ไม่รู้ใครสังเกตไหมว่า นี่คือทวีปที่อุดมสมบูรณ์มาก ๆ เป็นขุมทรัพย์ที่จะทำให้พวกเรากำไรงามยักษ์เลย” หยางเจิ้งเหอมีสติที่สุด เห็นประเด็นสำคัญทันที
ฉีหยวนพยักหน้ารับด้วยความเห็นด้วย: “ถ้าสนใจวัฒนธรรมและวิถีชีวิตของที่นี่ โอกาสจะได้ลงไปสัมผัสยังมีอีกเพียบ แต่ตอนนี้เรื่องสำคัญที่สุดคือ ต้องคิดให้ดีว่าจะเผชิญหน้ากับทวีปนี้อย่างไร จะอยู่ร่วมกันอย่างเป็นมิตร หรือจะก่อสงคราม? ใครมีความคิดอย่างไร พูดมาได้เลย”
อยู่ร่วมกันอย่างเป็นมิตร? หรือก่อสงคราม?
นี่คือคำถามที่ทุกคนต้องเผชิญในตอนนี้
ความมั่งคั่งของโลกนี้ ไม่มีทางเทียบกับดาวธาตุน้ำแข็งที่เคยเจอก่อนหน้าได้เลย เสินหยวนที่มีอยู่ในนี้คล้ายกับอำนาจปกครอง มีคุณค่าสำคัญยิ่ง
ที่สำคัญ ทวีปบำเพ็ญเซียนนี้กว้างกว่าดาวแม่เสียอีก ทรัพยากรอื่น ๆ มีมากมายเหลือนับ ประชากรก็มหาศาล