ตัวอย่างเช่นโลกจิ๋วยักษ์ในอดีต มันไม่มีพื้นฐานสำหรับการพัฒนาในระยะยาว แถมสายเลือดและพันธุกรรมก็มาจากการถ่ายทอดสายเลือดของจางเหว่ยโดยตรง ไม่ใช่การพัฒนาจากศูนย์ ผลคือในอนาคตจะไม่มีโอกาสยกระดับไปไกลกว่านี้
รวมถึงโลกจิตวิญญาณ โลกกระดูก โลกสายเลือดพิเศษ ฯลฯ ทั้งหมดนี้เป็นโลกที่ถูกสร้างขึ้นโดยมนุษย์ สุดท้ายล้วนถูกจำกัดจนสนิท ไม่มีอนาคตที่จะพัฒนาไปได้ไกล
โลกที่ประสบความสำเร็จมีเพียงโลกแห่งโชคชะตาเท่านั้น แต่พลังของโชคชะตานั้นพิเศษเกินไป จึงต้องยกออกไปนอกเรื่อง
ตรงกันข้าม โลกจิ๋วที่ไม่มีอิทธิพลจากมนุษย์เลย พัฒนามาจากเซลล์โดยตรง แล้วค่อย ๆ ก่อกำเนิดและพัฒนาอารยธรรมกับร่างกายของตัวเอง ศักยภาพจะสูงกว่า
โลกเหล่านี้มักใช้เวลาพัฒนาช่วงแรกยาวนานมาก ต้องเสียเวลาและพลังงานมหาศาล ระหว่างทางยังอาจเจอการสูญพันธุ์หลายครั้งจนล้มเหลว
แต่เมื่อใดที่ฝ่าฟันผ่านกาลเวลาอันยาวนานไปได้ ปล่อยให้โลกอยู่ในสภาพที่พัฒนาด้วยตัวเองอย่างสมบูรณ์ แล้วในที่สุดเริ่มมีร่องรอยของอารยธรรมปรากฏ เมื่อก้าวมาเป็นโลกที่เจริญงอกงามเช่นนั้น ย่อมจะมีผู้แข็งแกร่งระดับสูงสุดเกิดขึ้น
เช่นเดียวกับจวินในอดีต!
ที่เดินออกมาได้ทั้งหมดด้วยความสามารถของตัวเองล้วน ๆ สร้างเส้นทางของตัวเองขึ้นมา จนก้าวมาถึงระดับเช่นวันนี้
ดังนั้นตอนนี้จวินจึงค่อย ๆ ละทิ้งความคิดที่จะสร้างโลกด้วยมือมนุษย์ หันไปเพียงจัดหาทรัพยากรที่จำเป็นต่อการพัฒนาของโลก แล้วปล่อยให้โลกนั้นพัฒนาไปอย่างอิสระ