“คิดไปต่าง ๆ นานา ทะเลซิงลัวไม่มีการค้นพบแร่ศิลาวิญญาณขนาดใหญ่จริง แต่พลังปราณก็ดำรงอยู่จริง ๆ เป็นไปได้สูงว่าจะมีโฉนดที่ดินพิเศษซ่อนอยู่”
“ระบุตำแหน่งได้หรือ?”
“ได้ อยู่ใต้หมู่เกาะลี่ชาทางทิศเหนือ ที่นั่นทำเลล้าหลัง ไม่มีแร่ศิลาวิญญาณ แต่ความเข้มข้นของพลังปราณกลับถึงระดับสมบูรณ์แบบ”
ฉีหยวนพยักหน้าเบา ๆ แล้วโบกมือเป็นเชิง “กลับกันเถอะ”
พูดจบ ฉีหยวนก็ย่างก้าวออกไปยังผืนน้ำทะเลที่คลื่นซัดสะเทือน ทันทีที่คลื่นลมสงบราบ แล้วเดินออกไปราวกับเดินอยู่บนพื้นราบเรียบ
เห็นภาพนี้ แม้แต่ผู้เชี่ยวชาญฝีเท้าภูตก็ตกตะลึงไม่น้อย
“พลังของท่านผู้นำไปถึงระดับไหนแล้วกันนะ น่าอัศจรรย์เหลือเกิน……”
……
30 นาทีต่อมา
ชายฝั่งของเกาะร้างแห่งหนึ่งในหมู่เกาะลี่ชา
ไอน้ำลอยขึ้นจากทั่วร่างของฉีหยวน ใช้พลังปราณอันแกร่งกล้าของตนเองระเหิดน้ำบนร่างจนแห้งสนิท
ในมือของเขาคือโฉนดที่ดินพิเศษที่ส่องประกายสีเงิน
“ไม่คิดเลยว่าค้นหามาหลายปี ผลปรากฏว่าในดินแดนของตัวเองกลับมีโฉนดที่ดินพิเศษซ่อนอยู่ แถมยังเป็นโฉนดที่ดินพิเศษ·ปราณที่ตัวเองกำลังต้องการอยู่พอดี!”
ฉีหยวนส่ายหัวอย่างอ่อนแรง รู้สึกราวกับค้นหาเขานับพันนับหมื่นครั้ง แต่คนคนนั้นกลับยืนอยู่ท่ามกลางแสงไฟที่ริบหรี่
ที่จริงแล้วทุกคนเดาผิดทั้งหมด เขาไม่ได้อยู่บำเพ็ญเพียรอย่างเงียบสงบในมิติบำเพ็ญเลย
ตั้งแต่ปีที่สาม เขาก็ออกจากทวีปใหม่มานานแล้ว ล่องลอยออกไปทำการทดลองทั่วทุกแห่ง ระหว่างนั้นก็ค้นหาโฉนดที่ดินพิเศษและแหล่งรวมฝูงสัตว์อสูรไปด้วย