แต่สายฟ้าในเวทมนตร์นั้น ก็เป็นสายฟ้าธรรมชาติจริง ๆ เพียงแต่ส่วนใหญ่มุ่งไปที่การเรียนรู้และการควบคุม ไม่อาจดึงสายฟ้าลงมาโดยตรงได้
ยังไงซะ ความสามารถระดับนี้ก็เกินขีดจำกัดของมนุษย์ไปแล้ว ไม่มีตรรกะใดรองรับเลย
ใครจะไปทำได้ ยืนกลางแสงแดดจ้า ชี้นิ้วเดียวขึ้นฟ้าแล้วเรียกสายฟ้าลงมา
"คุณแน่ใจนะว่าพวกเขาดึงสายฟ้าลงมาได้โดยตรง ไม่ใช่บังเอิญโดนฟ้าผ่า?"
ศาสตราจารย์ลู่แสดงสีหน้าอ่อนล้า "ท่านผู้นำ ข้ามีชีวิตมาครึ่งชีวิตแล้ว เรื่องเล็ก ๆ แบบนี้ยังมองออกอยู่"
"เรียกสายฟ้าลงมาเฉย ๆ โดยไม่มีสาเหตุ?"
"ใช่ ไม่ใช่วันฝนฟ้าคะนอง ไม่ใช่ปรากฏการณ์อากาศพิเศษใด ๆ แค่ระหว่างพิธีบวงสรวง ก็เกิดปรากฏการณ์ประหลาดขึ้นมา"
เมื่อได้ยินดังนั้น ฉีหยวนจึงให้ความสำคัญอย่างจริงจังทันที
สถานการณ์ผิดปกติใด ๆ ก็ห้ามมองข้าม เพราะอาจซ่อนข้อมูลสำคัญเอาไว้ หลังภาพภายนอกเหล่านั้น ล้วนมีตรรกะที่ลึกซึ้งซ่อนอยู่
เพื่อสืบสาวสาเหตุเบื้องหลัง ฉีหยวนตัดสินใจจะตรวจสอบดูให้เอง
มือขวาส่วนเข้าไปในโลกจิ๋ว พลังงานละเอียดจนแทบมองไม่เห็น เริ่มล่องลอยออกมาจากกลางฝ่ามืออย่างช้า ๆ
แม้จะเบาบางมาก แต่ฉีหยวนก็คือผู้เหนือมนุษย์ แถมยังเป็นผู้ที่สัมผัสได้เพียงสายเดียวคือ "ปราณ" การควบคุมพลังปราณของเขาย่อมไม่ธรรมดา
โดยที่สรรพสิ่งมีชีวิตทั้งหมดไม่มีใครตรวจจับพบ พลังปราณของฉีหยวนได้ปกคลุมทั่วทั้งโลก แทรกซ้อนไปทุกซอกทุกมุมของโลกจิ๋วแล้ว
เขาตัดสินใจทำการตรวจสอบโลกนี้อย่างครบถ้วนสักรอบ