ทุกกลุ่มอำนาจต่างส่งหนุ่มสาวที่เก่งกาจที่สุดของฝ่ายตนออกรบ ซึ่งพวกนั้นโดดเด่นเป็นประมุขอยู่แล้ว พอมายืนอยู่บนเวทีของโลก ยิ่งถูกสายตานับหมื่นนับล้านจ้องมอง
ไม่มีใครไม่หวังให้ลูกหลานของฝ่ายตัวเองได้คว้าชัยชนะเป็นที่แรกบนเวทีนี้
ไม่ใช่เพียงพวกเขาเท่านั้น แม้แต่ฉีหยวน ผู้บริหารระดับสูงของพันธมิตรห้าคน รวมถึงผู้นำของอารยธรรมกู่หลิง ก็ต่างจับตาดูอย่างใกล้ชิด
การต่อสู้นัดแรกเริ่มขึ้น
การเปิดฉากเป็นจังหวะที่สำคัญมาก ทั้งสองฝ่ายจึงไม่กล้าประมาท ต่างส่งนักสู้ฝีมือเด็ดออกมาทั้งคู่
ฝ่ายตรงข้ามเป็นหนุ่มใช้อาวุธขวานคู่ยักษ์ ดวงตาสากประกายดั่งคบเพลิง ร่างสูงใหญ่แข็งแรง เต็มไปด้วยความรู้สึกของพละกำลัง
ฝ่ายของฉีหยวนส่งนักเรียนจากสถาบันร่วมออกมา มีค่าความเข้ากันได้กับธาตุพิษถึง 100% ยังเป็นนักปรุงน้ำยาเคมีที่ช่ำชอง กำลังรบโดยรวมจัดอยู่ในกลุ่มที่แข็งแกร่งที่สุด
แม้เทียบกับระดับหายากทั้งหมดของคนรุ่นเยาว์บนดาวแม่ ก็ถือเป็นกำลังรบชั้นแนวหน้า
เมื่อให้เขาลงมือเอง ทุกคนจึงมั่นใจเป็นอย่างยิ่ง
แต่ทว่า ฉีหยวนแค่เหลือบเห็นทั้งสองฝ่ายในตอนนั้น ก็รู้สึกแปลกๆ แอบแอบขึ้นในใจแล้ว
จุดเด่นของอารยธรรมฝ่ายนั้นคือการต่อสู้ด้วยอาวุธเป็นหลัก บุคคลที่เชี่ยวชาญธาตุพิษและคุณสมบัติน้ำยาอย่างนี้ ยากที่จะส่งผลต่ออาวุธได้
ส่วนจะหลบเลี่ยงอาวุธแล้วใช้กับคนโดยตรง?
เหมือนฝ่ายนั้นจะไม่รู้จักหลบภัยและหาประโยชน์เลยเหรอ? ไม่รู้จักใช้จุดแข็งของตัวเองและหลีกเลี่ยงจุดอ่อนเลยเหรอ? ทั้งที่พัฒนามาแสนกว่าปี จะไม่ได้ศึกษาเรื่องแบบนี้เลยเหรอ?