นี่ก็คือจุดที่ที่พักพิงจ้าวเฉิงขาดหายไปมากที่สุด และแทบไม่มีทางชดเชยได้เลย เพราะตอนนี้ไม่มีวิธีหาเทคนิคที่คล้ายกันมา
ดังนั้นเขาจึงได้แต่ใช้เทคนิคที่มีอยู่ ดึงเอาส่วนที่มีประโยชน์ออกมา แล้วนำไปประยุกต์ใช้ภายในที่พักพิงของตัวเอง
เช่น ลายวิญญาณธาตุน้ำแข็ง สารสกัดของเวทมนตร์ และแกนกลางกูโหล่จากเทคนิคกูโหล่ เขาลองดูดซับและใช้ประโยชน์จากทั้งหมด แต่ก็ยังไม่เคยก่อตัวเป็นระบบที่สมบูรณ์
ส่วนจงม่ายวิ่นไม่ต้องพูดถึง ไม่ว่าจะเป็นที่พักพิงใต้ดิน หรือที่พักพิงใต้ดินเหนือมนุษย์ ตอนนี้ล้วนส่งมอบให้ฉีหยวนจัดการหมดแล้ว
ชีวิตประจำวันของเธอ ไม่ใช่อยู่กินเล่นสำราญบนเกาะกลางทะเลสาบ ก็คือคลุกคลีกับไอลินค้นคว้าพืชกลายพันธุ์
ถ้าพูดกันจริง ๆ นางได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของที่พักพิงฉีหยวนไปแล้ว ความแข็งแกร่งก็ใกล้เคียงกันไม่ต่างกัน
ไอเทมอย่างเกราะเถาวัลย์ชีวภาพ นางก็ศึกษาและพัฒนาอย่างลึกซึ้ง ยกระดับคุณภาพจนถึงขั้นสมบูรณ์
แม้จำนวนจะค่อนข้างน้อย และวงจรการเจริญเติบโตก็เชื่องช้า แต่ในที่สุดมันก็คือเกราะเถาวัลย์ชีวภาพขั้นสมบูรณ์ พลังหาได้ยาก
และสุดท้ายก็คือท่านผู้เฒ่าจางฉงเยวี่ย
ท่านตอนนี้ถือได้ว่าเป็นนักวิจัยครึ่งตัว งานส่วนใหญ่ของที่พักพิงส่งมอบให้เย่จงหมิงจัดการไปแล้ว ส่วนตัวท่านก็สบายใจเป็นผู้อำนวยการโรงเรียน และแถมทำการวิจัยสำรวจไปด้วย
ส่วนกำลังรบของที่พักพิงซานเหอ — หินทรงพลัง จำนวนถึงขั้นห้าตน ก็ถือว่าดีมากแล้ว
โดยภาพรวมแล้ว ผู้แข็งแกร่งขั้นสมบูรณ์ที่มารวมตัวกันบนมหาทวีปใหม่ มีไม่ต่ำกว่า 50 ตน เป็นอำนาจยักษ์ใหญ่อย่างแท้จริง