เจ้าผู้ครองจะปิดภาวะฝึกตน!
เรื่องแบบนี้พูดใหญ่ก็ไม่ถึงกับใหญ่ พูดเล็กก็ไม่ถึงกับเล็ก แต่ก็เพียงพอที่จะทำให้อีกหลายคนใส่ใจ
ยิ่งไปกว่านั้น เมื่อมาถึงระดับแบบนี้แล้ว การปิดภาวะครั้งหนึ่งไม่ใช่เรื่องของหนึ่งหรือสองปี มันอาจยาวนานถึง 50 ปีขึ้นไป และแม้จะมีความเป็นไปได้ที่จะยืดเยื้อถึงหนึ่งร้อยปีก็เป็นได้
ตลอดช่วงเวลานั้น ทั้งการพัฒนาของอารยธรรม การรักษาความปลอดภัย การติดต่อสัมพันธ์กับภายนอก การทำสงคราม… ทุกด้านไม่จำเป็นต้องพึ่งมือของฉีหยวนอีกต่อไป แต่ต้องส่งต่อให้คนอื่นรับผิดชอบ ซึ่งเป็นความท้าทายอย่างมหาศาล
มีคนไม่น้อยที่มาชักชวนให้เขาเปลี่ยนใจ ทั้งผู้เฒ่าตระกูลจางและฉินเจิ้นจวิน ก็ยังเดินทางมาพบเขาโดยเฉพาะ บอกให้เขาไม่จำเป็นต้องรีบร้อนขนาดนี้ เพราะสงครามที่แนวหน้ายังไม่จบ การที่เขาปิดภาวะอย่างกะทันหันแบบนี้ ย่อมทำให้จิตใจของผู้คนสั่นคลอนได้ไม่ยาก
อย่างไรก็ตาม ฉีหยวนไม่ได้ครุ่นคิดมากนัก ยังคงมั่นใจในความคิดของตน
อารยธรรมดาวแม่จะไม่ตกอยู่ในสถานการณ์อันตรายเพราะการปิดภาวะของเขาหรอก นี่คืออารยธรรมขนาดมโหฬารเหลือเกิน
ใหญ่โตจนกระทั่งแม้แต่ฉีหยวนเอง ก็รู้สึกว่าดูแลไม่ทั่วถึง รวมถึงเรื่องราวต่าง ๆ ในชีวิตประจำวัน ก็แค่ลงตาดูผ่าน ๆ เท่านั้น ไม่ได้รับผิดชอบจริงจัง
หลายครั้ง เขาทำหน้าที่แค่เป็นเสาหลักของเหล่าผู้แข็งแกร่งทั้งหมด ของทุกอำนาจ เป็นผู้นำทางด้านจิตวิญญาณ
แต่เมื่อเวลาผ่านไป เขาอาจค่อย ๆ ถอยห่างและหายไปจากสายตาของผู้คน ย้ายไปอยู่เบื้องหลังเพื่อควบคุมทุกอย่าง