“อย่าทำตัวตกใจสิ ลองสัมผัสดูร่างกายตัวเอง ว่ามีอะไรเปลี่ยนไปบ้าง”
ฉีหยวนยังคงจ้องมองหน้าจอ ใฝ่ตามชะตาการแข่งขันไม่ว่างเว้นแม้แต่วินาทีเดียว พลางพูดกับฉินเหลี่ย
ฉินเหลี่ยแสดงสีหน้างุนงง ก้มมองร่างกายตัวเอง “ผมฟื้นคืนเต็มที่แล้วเหรอครับ? รู้สึกแปลก ๆ ...ไม่ค่อยเหมือนเดิม”
พอสะบัดมือทั้งสองไปมาตามสบาย ฉินเหลี่ยกลับตกตะลึงที่พบว่า ไม่เพียงบาดแผลภายในร่างหายสนิท ยังเต็มเปี่ยมไปด้วยพละกำลังที่ระเบิดออกมาได้ตลอดเวลา
นอกจากนี้ ยังมีการเปลี่ยนแปลงพิเศษบางอย่างที่จับต้องไม่ได้อีกด้วย
“ท่านผู้นำฉีหยวน ...นี่มัน...เกิดอะไรขึ้น?” ฉินเหลี่ยถามเสียงเบาอย่างระมัดระวัง
เมื่อเผชิญหน้าฉีหยวน ชายผู้ทรงอำนาจที่สุดบนดาวแม่ ฉินเหลี่ยยังคงดูกระดุกกระดิกอยู่บ้าง
ฉีหยวนเหลือบมองเขาหนึ่งครั้ง “ศึกสังเวียนของเจ้าข้าดูแล้ว ทำได้ไม่เลว แม้แพ้ก็ยังภาคภูมิ แต่ก็ได้รับบาดเจ็บหนักพอสมควร ข้ารักษาให้หมดแล้ว”
ฉินเหลี่ยยิ้มพลางลูบหัว “นี่มันการต่อสู้ระหว่างสองอารยธรรม ถ้าไม่เททุกอย่างออกไป เกรงว่าจะโดนคนอื่นเยาะเย้ย”
ฉีหยวนพยักหน้า แต่เมื่อเงยหน้ามองภาพเงาหินโฮโลแกรม ดวงตากลับแฝงความหม่นหมองและหนักอึ้งไว้เล็กน้อย
ในช่วงเวลานี้ มีการแข่งสังเวียนเพิ่มอีก 6 นัด ฝ่ายมนุษย์ชนะได้เพียงนัดเดียวเท่านั้น
รวมกับสองนัดก่อนหน้า ทั้งหมดคือแปดแพ้หนึ่งชนะ
และนัดเดียวที่ชนะนั้น ก็เพราะธาตุเข้าขากันเป็นพิเศษ วิธีต่อสู้แทบบี้บี้ขยี้อีกฝ่าย จึงได้ชัยมาอย่างยากเย็น