เอาชีวิตรอด: เริ่มต้นจากกระท่อมน้อยต้านลมหนาว

ตอนที่ 50 หยางเจิ้งเหอ

7 นาที· 1.6K คำ

ฉีหยวนรู้สึกว่าร่างกายของตัวเองพัฒนาไปถึงขีดสุดแล้ว หากดูดซับต่อไปก็จะเสียเปล่า จึงลุกขึ้นจากอ่างอาบน้ำ

น้ำในอ่างยังมีพลังงานเหลืออยู่ประมาณสามส่วน หากเททิ้งก็เสียดาย

แต่ก็นำมารดต้นไม้ รวมถึงเป็นน้ำดื่มให้ฝูงผึ้ง ไก่ป่า และหมูป่าได้พอดี

หลังจากฉีหยวนสวมเสื้อผ้า ก็ลงมือทำถังไม้ในห้องทำงานสิบกว่าใบ ตักน้ำอาบใส่จนหมด วางไว้ในห้องนั่งเล่นเพื่อสำรองใช้

เมื่อเทียบกับน้ำพุระดับยอดเยี่ยมแล้ว น้ำนมน้ำพุที่เจือจางนั้นมีความแตกต่างอยู่บ้าง

น้ำนมน้ำพุคือแก่นที่กลั่นมาจากน้ำพุ ดังนั้นส่วนประกอบจึงละเอียดและบริสุทธิ์กว่า เมื่อละลายน้ำแล้วดูดซึมได้ง่ายกว่าน้ำพุ

หากจะพูดให้เป็นวิทยาศาสตร์ก็คือ โมเลกุลของน้ำนมน้ำพุเล็กกว่าและมีความบริสุทธิ์สูงกว่า

ดังนั้น การใช้น้ำนมน้ำพุรดต้นไม้ก็ให้ผลลัพธ์ที่ดีกว่าเช่นกัน

ฉีหยวนยืดเส้นยืดสาย รู้สึกสดชื่นกระปรี้กระเปร่า ทั้งสภาพร่างกายและจิตใจดีเยี่ยม

หยิบคู่มือเอาชีวิตรอดในม่านหมอกขึ้นมาดูเวลา ก็พบว่าตอนนี้เป็นเวลาหกโมงกว่าแล้ว

ทันใดนั้น ฉีหยวนก็เห็นข้อความแจ้งเตือน เป็นข้อความขอเพิ่มเพื่อน

ตามปกติแล้วไม่ใช่เรื่องแปลก หลังจากประกาศลำโพงโลก ก็มีคนขอเพิ่มเพื่อนไม่น้อย หวังมาเกาะอัปเดต

แต่คนที่ขอเพิ่มนี้ไม่เหมือนใคร ชื่อของเขาเป็นสีแดง และยังชื่อว่าหยางเจิ้งเหอ

ม่านแสงพิทักษ์ที่พัก… สหพันธ์ผู้รอดชีวิตเพื่อการช่วยเหลือ…

ในหัวของฉีหยวนผุดคำสองคำนี้ขึ้นมา

ในคืนแรกที่มาถึงโลกม่านหมอก หยางเจิ้งเหอได้ส่งข้อความ “ม่านแสงพิทักษ์ที่พัก” ในช่องแชท และก่อตั้ง “สหพันธ์ผู้รอดชีวิตเพื่อการช่วยเหลือ” ขึ้นมา

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป