ทั้งเขาและจงไม้อวิ๋นใช้ชีวิตอยู่ที่นี่ตลอดช่วงนี้ และชีวิตก็สุขสบายผิดคาด
สำหรับทั้งสองคนแล้ว ตอนนี้ไม่ค่อยยุ่งเหมือนเมื่อก่อนแล้ว งานหลายเรื่องยกให้คนอื่นจัดการได้
ปัญหาต่าง ๆ ที่ฉีหยวนต้องรับมือ จะส่งต่อให้อานชางหลินดูแลทั้งหมด ส่วนอานชางหลินไม่จำเป็นต้องลงมือเอง เพียงสั่งงานลงไป ก็จะมีคนรับผิดชอบเฉพาะทางมาจัดการ ตัวเขาเพียงตรวจดูคร่าว ๆ ในตอนท้ายเท่านั้น
มีเพียงเอกสารสำคัญนับหนึ่งนับสองเท่านั้นที่จะถึงมือของฉีหยวน
ฝ่ายจงไม้อวิ๋นก็เช่นกัน ก่อนหน้านี้เธอต้องเทใจทั้งหมดให้กับการศึกษาและเพาะปลูกพืช แต่เมื่อคนที่ใช้งานได้อยู่ใต้สังกัดมีมากขึ้นเรื่อย ๆ งานเหล่านี้ก็ไม่จำเป็นต้องลงมือเองอีกต่อไป
ยิ่งไปกว่านั้นยังมีไอลินคอยดูแล ไอลินแท้จริงแล้วเป็นต้นพืช พลังงานล้นเหลือจนไม่จำเป็นต้องพักผ่อนเลย ทำงานทุกวันก็ยังไหว
แน่นอน ไอลินก็มักแอบหนีออกมาบ้างเป็นครั้งคราว เพื่อสัมผัสชีวิตที่แสนวิเศษสักหน่อย
เสียดายเพียงว่า เธอได้สูญเสียความสุขของการเกิดมาเป็นมนุษย์ไปแล้ว ไม่มีทางเพลิดเพลินกับหม้อไฟ ย่างเนื้อ หรืออาหารแสนอร่อยต่าง ๆ ได้อีก ดื่มได้แค่น้ำเร่งการเติบโตของพืชเท่านั้น ให้คนอดสงสารจริง ๆ
เช่นเดียวกัน ผู้อาวุโสในองค์กรอื่น ๆ ก็มีชีวิตในลักษณะใกล้เคียงกัน
ปกติทำงานอย่างเต็มที่ในตำแหน่งของตน แต่ด้วยฐานะที่สูงพอ งานส่วนใหญ่ก็ยกให้คนอื่นจัดการได้ ชีวิตจึงกลายเป็นสบายยิ่งขึ้น