ทีละน้อย ดาวแม่ทั้งดวงกลับแสดงภาพออกมาในลักษณะเช่นนี้ นอกเหนือจากระดับราชาไม่กี่คนที่ยึดพิทักษ์ชายแดนอยู่ ระดับราชาที่เหลือซึ่งทรงพลังเกือบทั้งหมดต่างพากันเข้าสู่ม่านฝันแห่งทะเลดาราเพื่อบำเพญธรรม
ณ ที่แห่งนี้ พวกเขาสามมารถนำข้อสันนิษฐานทั้งปวง ความสงสัยทั้งปวง และสิ่งที่ตามหาทั้งปวงของตน มาทดลองอย่างลุ่มลึกได้
ระยะเวลาหนึ่ง ดาวแม่ทั้งดวงดูเงียบสงบลง แทบไม่เห็นระดับราชาโผล่ตัวอีก
และการปิดตาบำเพญของผู้ถึงระดับราชาย่อมไม่ใช่เรื่องสั้น ๆ สั้นที่สุดก็หลายปี ยาวที่สุดก็หลายสิบปี หรือกระทั่งร้อยปียังเป็นไปได้
เช่นนี้แล้ว ดาวแม่จึงพัฒนาต่อเนื่องไปในบรรยากาศเงียบสงบร่มเย็น ขณะที่ระดับราชาแต่ละคนก็เงียบสงบค้นหาหนทางของตนเอง
ทั้งหมดนี้คือกระบวนการเติมเต็มตนเอง
ดาวแม่ที่กว้างใหญ่ เมื่อยึดครองดินแดนมหาศาลได้แล้ว ย่อมต้องการประชากรและดวงดาวมาเติมเต็มอย่างต่อเนื่อง เพื่อให้จักรวาลนี้สมบูรณ์ยิ่งขึ้น ซึ่งเป็นช่วงเวลาอันยาวนาน ไม่ใช่เรื่องที่หนึ่งสองวันจะสำเร็จได้
ขณะเดียวกัน กระบวนการก้าวสู่ระดับที่สูงยิ่งขึ้นของระดับราชาก็ต้องใช้เวลามากมายเช่นกันในการเติมเต็มตนเอง ให้สมบูรณ์ขึ้น ให้ความเข้าใจพลังของตนลึกซึ้งยิ่งขึ้น มีแต่เมื่อปริมาณก่อให้เกิดการเปลี่ยนคุณภาพเท่านั้น พวกเขาจึงจะมีโอกาสก้าวออกไปอีกหนึ่งก้าว
ดาวแม่ที่ยังเยาว์วัย ได้จมดิ่งสู่การหมักหล่ม ทำให้การพัฒนาของตนมั่นคงยิ่งขึ้น
……
เวลาผ่านไป 30 ปี
ความเร็วการพัฒนาของอารยธรรมรวดเร็วยิ่ง ในแผนที่ดาวแม่ที่กว้างใกล้ 7 ปีแสง จำนวนดวงดาวเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ และเชื่อมโยงถึงกันหมดด้วยรถไฟจักรวาล กลายเป็นระบบอารยธรรมขนาดมหึมาอย่างแท้จริง