ค่ำคืนที่ยาวนานอีกครั้ง...
นี่เป็นคืนที่สี่แล้วนับตั้งแต่ฉีหยวนมาถึงโลกม่านหมอก
แต่สี่คืนนี้กลับให้ความรู้สึกยาวนานยิ่งกว่าทุกค่ำคืนในอดีตรวมกันเสียอีก!
ร่างของเขาทรุดลงนอนแผ่บนเตียงเล็ก จ้องมองเพดานไม้ด้วยใจและกายที่เหนื่อยล้า
ฉีหยวนพักผ่อนอยู่ครู่หนึ่ง แล้วเรียกเรี่ยวแรงกลับมา เพราะยังมีเรื่องต้องทำอีกมากในคืนนี้
เริ่มจากหยิบกล่องทรัพยากรสองกล่องมาวางตรงหน้า
ตั้งใจจะให้รางวัลตัวเองสักหน่อย! ปลุกใจให้สดชื่น!
วันนี้โชคดีมาก ราวปาฏิหาริย์ที่เก็บกล่องมาได้ถึงสามใบ
กล่องทรัพยากรสัมฤทธิ์หนึ่งใบ กับกล่องทรัพยากรระดับไม้อีกสองใบ
โดยกล่องไม้ใบแรกที่เก็บได้นั้นเปิดไปเรียบร้อยแล้ว
ในนั้นมีชุดนอนขนสัตว์หนึ่งชุด ถุงมือหนึ่งคู่ และข้าวสารหนึ่งชั่ง (500g)
บัดนี้มีกล่องทรัพยากรวางอยู่ตรงหน้าสองใบ ฉีหยวนตั้งใจจะใช้กล่องไม้ซ้อมมือก่อน
แสงวาบผ่านไป
ภายในกล่องไม้ปรากฏสิ่งของสามอย่าง
ที่นอนบุหนึ่งผืน กางเกงบุกันหนาวหนึ่งตัว แอปเปิ้ลห้าลูก
เป็นไปตามคาด ยังคงเป็นของให้ความอบอุ่นกับอาหารทั่วไป
แต่กลับใช้งานได้จริงอย่างยิ่ง นี่แหละคือของที่ต้องการมากที่สุดในเวลานี้!
ฉีหยวนหยิบแอปเปิ้ลขึ้นมากินทันที เสริมวิตามินที่ร่างกายต้องการ
พลางครุ่นคิดขณะเคี้ยวว่า จากโอกาสพบกล่องทรัพยากรในวันนี้ เกือบทุกคนน่าจะได้รับของให้ความอบอุ่นมาหนึ่งหรือสองชิ้น
นับว่าเพิ่มขีดความสามารถในการต้านทานหนาวได้อย่างมาก!
ฉีหยวนบีบลูกแก้วแสงทันที ของสามสิ่งปรากฏอยู่ตรงหน้า
ที่นอนบุ ก็คือฟูกนอนนั่นเอง!
ที่นอนระดับทั่วไปไม่หนานัก เป็นฟูกเล็กหนักประมาณ 2 กิโลกรัม
ฉีหยวนปูลงบนเตียงเดี่ยวไม้ของตนทันที ขนาดกำลังพอดี
นับแต่นี้ เขาก็ไม่ต้องนอนบนแผ่นไม้เย็นแข็งอีกแล้ว
กางเกงบุกันหนาวนั้นไม่ต้องพูดให้มากความ มันคือสัญลักษณ์ของความเป็นผู้ใหญ่ผสมเด็ก: กางเกงลองจอน!
แอปเปิ้ลทั้งห้าลูกสดมาก ผลไม้ในโลกม่านหมอกนับเป็นของหายาก
ในฤดูหนาวอันยาวนาน ผักและผลไม้สดมีจำนวนน้อยนิด
ทว่าวิตามินในผักผลไม้คือสารที่ร่างกายจำเป็นต้องได้รับ
ดังนั้นฉีหยวนจึงเก็บถนอมผักผลไม้อย่างดี กะเวลากินไปเรื่อย ๆ
รวมถึงผลเบอร์รีที่ได้มาก่อนหน้านี้ก็เก็บไว้หมดแล้ว
...