เนื้อเรื่องที่ไร้สาระขนาดนี้ แม้หน้าด้านของฉีหยวนจะหนามาแล้ว ก็ยังไม่ช่วยให้รู้สึกอายจนแก้มร้อนวูบ
นี่มันตรงไหนจะเป็นประวัติศาสตร์ ชักจะเป็นเทพนิยายซะแล้ว!
แต่การศึกษาแบบนี้กลับทำให้เหล่าเด็ก ๆ ฟังอย่างเพลิดเพลิน ดวงตาที่เป็นประกายดาวแทบจะไหลนองออกมา
ยังมีบางคนตะโกนออกมาเสียงดัง
"ลุงฉีหยวนไม่มีผู้ใดเทียบได้ในใต้ฟ้า!"
"ตอนโตขึ้นหนูจะเป็นเหมือนเจ้าเมืองฉีหยวน เฝ้ารักษาความสงบของที่พักพิง!"
"......"
ต้องยอมรับว่าประวัติศาสตร์แบบนี้แม้จะไม่ตรงกับความจริง แต่ก็เหมาะกับการศึกษาอย่างยิ่ง สามารถถ่ายทอดแนวคิดที่ถูกต้องให้เหล่าเด็ก ๆ ทำให้พวกเขาเกรงขามฉีหยวน และพึ่งพาที่พักพิง
การปลูกฝังคุณค่านิยมตั้งแต่ยังเยาว์วัย ทำให้ตราประทับของเกาะกลางทะเลสาบสลักลึกอยู่ในใจ และกลายเป็นเป้าหมายที่มุ่งมั่นไปตลอดชีวิต
และตอนนี้ การที่ฉีหยวนถ่ายทอดสดสถานการณ์การต่อสู้ รวมถึงการแต่งเรื่องสาเหตุของสงคราม และการสร้างศัตรูภายนอกขึ้นมา ก็มีเป้าหมายไม่ต่างกัน
เป้าหมายหลักมีเพียงหนึ่งเดียว คือเพิ่มการยอมรับของประชาชน เสริมความสามัคคี
สำหรับฝ่ายอำนาจขนาดใหญ่แล้ว นี่คือสิ่งเร้าทางจิตวิทยาที่สำคัญยิ่ง!
ยังไงก็ตาม สื่อของกิลด์ห้าคนทั้งหมดล้วนอยู่ในกำมือของชนชั้นสูง ประชาชนธรรมดาจะได้เห็นอะไร ขึ้นอยู่กับว่าฉีหยวนอยากให้พวกเขาเห็นอะไรเท่านั้น!
แม้วิธีนี้จะไร้ยางอาย แต่ผลลัพธ์ต้องดีแน่นอน
......
ต่อมา ข้อมูลหนึ่งถูกส่งไปทั่วทั้งมหาทวีปใหม่ โดยเฉพาะย่านที่ประชากรรวมตัวกันอย่างนครใหม่