แม้แต่สำหรับฉีหยวน ทั้งสองตนนี้ก็ถือเป็นสิ่งมีชีวิตพิเศษอย่างยิ่ง มีคุณค่าไม่เหมือนใคร
หากไม่คำนึงถึงขนาดร่างกาย และคิดคำนวณเป็นขนาดของมนุษย์ ระดับความแกร่งของพวกมันก็พิเศษเป็นพิเศษ
เพราะในความรู้สึกของฉีหยวน ไม่เคยมีผู้แข็งแกร่งระดับสมบูรณ์แบบขั้นต้นตนใด ที่ความแกร่งจะเหนือกว่าระดับสมบูรณ์ชั้นปลายมาก่อน
สายเลือดและสมรรถภาพร่างกายอันเป็นเอกลักษณ์ของพวกมัน ดูเหมือนจะทำให้ความเข้าใจเดิมของฉีหยวนถูกเขียนใหม่
กระบวนการวิวัฒนาการตามธรรมชาติของชีวิต ได้สร้างปัจเจกชีวิตอันพิเศษเช่นนี้ขึ้น มีพละกำลังเหนือกว่าเผ่าพันธุ์เดียวกันโดยสิ้นเชิง เหมือนถูกกำหนดให้เป็นราชันมาแต่กำเนิด
กรณีเช่นนี้ ดูเหมือนจะไม่เคยเกิดขึ้นในโลกมนุษย์เลย
ฉีหยวนสงสัยอย่างยิ่งว่า หากตี้จุนและขุยหนิวมีขนาดร่างกายเท่ากับมนุษย์ ความแกร่งของทั้งสองอาจแข็งแกร่งเทียบเท่าครึ่งก้าวเหนือธรรมดาก็เป็นได้
เพียงแต่ร่างกายเล็กเกินไป แม้คุณภาพพละกำลังจะถึงขั้นสมบูรณ์สูงสุดแล้ว แต่พลังปราณรวมทั้งหมดกลับมีน้อยมาก
แต่ร่างที่เล็กลง ดูเหมือนจะยิ่งก่อให้เกิดการเปลี่ยนจากปริมาณเป็นคุณภาพได้ง่ายกว่า!
ผลสุดท้ายของสงครามครั้งนี้ ก็จบลงด้วยความพ่ายแพ้อย่างเสมอกัน
ผู้แข็งแกร่งทั้งสองตนที่ชราภาพลงไปแล้ว เมื่อก้าวออกจากอาณาเขตของตนเองเพื่อลุกขึ้นสู้เพื่อชะตากรรมของเผ่าพันธุ์ ก็ไม่ได้คิดว่าจะได้กลับมาอีก
ในพื้นที่ที่ไม่มีสิ่งมีชีวิตใดอยู่ ทั้งสองระเบิดพลังการต่อสู้ที่แข็งแกร่งที่สุดออกมา สิ้นเปลืองชีวิตทั้งหมด เพื่อต่อกรกับผู้แข็งแกร่งสูงสุดผู้อยู่ในยุคเดียวกัน