จงม่ายวิ่น: "ฉีหยวน นายช่วยดูแลเพื่อนนายหน่อยได้ไหม? เขากลายเป็นหมาพันธุ์เท็ดดี้อาละวาดหรือเปล่า? หรือเป็นลิงป่าที่เสพยา? เขารังควานฉันมาทั้งวันทั้งคืนแล้ว ตกลงเขาจะเอาอะไรกันแน่?"
ฉีหยวนชะงักไปครู่หนึ่ง แต่ก็เข้าใจสถานการณ์ได้อย่างรวดเร็ว
ภายในเวลาเพียงไม่กี่วินาที เขาก็ปะติดปะต่อเรื่องราวที่เกิดขึ้นได้เกือบทั้งหมด
คิดในใจ: พี่ฉินนี่ก็ปากแข็งแต่ใจดีจริง ๆ แม้ปากจะบอกว่าไม่ยอม แต่ที่จริงก็ยังเห็นแก่ส่วนรวม เพื่อภารกิจของพวกเรา ถึงขั้นยอมสละตัวเองเพื่อความถูกต้อง!
น่านับถือ!
ในเมื่อเป็นแผนการอันยิ่งใหญ่ของพี่ฉิน ฉีหยวนก็ไม่ควรขัดขวาง
ห้ามเหรอ?! มีแต่คนโง่เท่านั้นแหละที่ห้าม!
ถ้าปราบนังนี่ได้ แปลนสร้างศรวิญญาณก็จะเป็นของพวกเรา!
ฉีหยวน: "คุณหนูจง ผมต้องขอโทษจริง ๆ ผมไม่คิดว่าเพื่อนของผมจะเป็นคนหน้าซื่อใจคดถึงเพียงนี้ ทำเรื่องบ้าระห่ำแบบนี้ได้!"
ฉีหยวน: "ผมขอโทษจากใจจริง! ผมผิดเอง! เพื่อเป็นการชดเชยให้คุณหนู ผมยินดีมอบสัตว์เลี้ยงระดับดีให้หนึ่งตัว หวังว่าคุณหนูจะอย่าได้ถือโทษเพื่อนของผมเลย!"
หลังจากนั้น ฉีหยวนก็ทำการซื้อขายส่งเต่าสีน้ำเงินตัวหนึ่งไปให้
เมื่อเห็นเต่าสีน้ำเงินระดับดีในมือ จงม่ายวิ่นก็ตกตะลึงไปชั่วขณะ
ไม่คิดว่าฉีหยวนจะใจกว้างถึงขนาดนี้ มอบพลังต่อสู้ระดับดีมาให้เลย แต่... ไอ้เต่าตัวนี้ดูเล็กเกินไป ไม่รู้จะสู้ใครได้หรือเปล่า
ในเมื่อฉีหยวนรู้จักเอาใจถึงขนาดนี้ จงม่ายวิ่นก็ไม่อยากพูดมาก