กองกำลังที่ถูกตีจนแตกพ่ายและต้องหนีตายมาแล้ว เมื่อถูกฝูงกบฏ 15 ตัวนี้ย่างกรายเข้ามารบกวน แนวรับก็ถูกทลายจนราบคาบ ขวัญกำลังใจร่วงลงจนเย็นเชียบในพริบตา
เมื่อเผชิญหน้ากับกองทัพมหึมาของกิลด์ห้าคนที่บีบตีเข้ามาไม่หยุด ทั้งไฟในและไฟนอกก็ลุกโชนจนความโกลาหลระเบิดออกมาเต็มที่
แม้ตอนแรกจะยังถอนกำลังได้อย่างเป็นระบบ และจัดการต้านทานได้บ้าง แต่หลังการบุกเข้าปะทะครั้งสุดท้าย ทุกอย่างก็แตกสลายจนไม่เหลือชิ้นดี
ยกเว้นเผ่าของสัตว์ระดับสมบูรณ์แบบทั้งห้าที่ยังพอรักษากองกำลังไว้ได้ สัตว์ป่าระดับหายากที่เหลือต่างกระจัดกระจายหนีกรูเข้าป่าภูเขาโดยรอบ ไม่มีใครอยากกลับไปยืนอยู่บนสมรภูมิอีก
ในเวลาเพียงแวบเดียว แนวรบหลายจุดถูกทะลุทะลวง กองทัพของกิลด์ห้าคนรุกไปไม่มีสะดุด แทบไม่เจอการต่อต้านที่จับต้องได้เลย
ณ เวลานี้ แม้จะมีคำสั่งจากสัตว์ระดับสมบูรณ์แบบทั้งห้า กำลังรบที่เหลือก็ไม่มีเรี่ยวแรงจะรบอีกแล้ว จำต้องหอบหางหนีไปทางแนวหลังอย่างรวดเร็ว
ไม่ใช่แค่ 200 กิโลเมตรหรอก ถ้าตั้งใจ ย่อมสามารถรุกคืบต่อไปทางใต้ได้ไม่สิ้นสุด จนกระทั่งล้อมรังเก่าของสัตว์ระดับสมบูรณ์แบบทั้งห้าไว้ได้
แต่กองกำลังภายใต้การบัญชาการของอานฉางหลินยึดมั่นตามคำสั่งของฉีหยวนอย่างเคร่งครัด ไล่ต้อนเพียง 200 กิโลเมตรแล้วหยุดยืนเมื่อค่ำลง ทุกหน่วยตั้งฐานประจำการ
ตลอดหนึ่งวันแทบไม่มีการปะทะเลย มีแต่เดินทางข้ามภูเขาล่องลำธารวิ่งกันสุดชีวิต จนฝูงสัตว์เหนื่อยหลับไปตาม ๆ กัน
และในคืนนั้นเอง ฉีหยวนเปิดการเชื่อมต่อลายปราณสื่อสารกับราชาสิงโตอีกครั้ง
ในจังหวะเช่นนี้ สัตว์ระดับสมบูรณ์แบบทั้งห้อมีอารมณ์ไปหลับใหลอย่างสบายใจได้อย่างไร ทั้งหมดจึงรวมตัวกันอยู่พร้อมหน้า