ยิ่งไปกว่านั้น ต้นฝูซางไม้ใหญ่แห่งพลังเซียนที่มีศักยภาพระดับเหนือธรรมดาต้นนี้ ดูเหมือนจะเข้าใจธรรมชาติมนุษย์เป็นอย่างดี
เมื่อสัมผัสได้ถึงการมาถึงของชี้ยวน มันไม่เพียงไม่ขับไล่ กลับหย่อนผลไม้หนึ่งผลลงมา แล้วระมัดระวังส่งต่อให้ถึงมือชี้ยวน
ดูเหมือนมันจะรู้ตัวดีว่า ชี้ยวนต่างหากที่เป็นเจ้าของแผ่นดินแห่งนี้ เป็นสิ่งมีชีวิตที่มันหวั่นเกรงและต้องพยายามเอาใจ จึงแสดงความเชื่อฟังเป็นพิเศษ
ชี้ยวนเพียงยิ้มเบา ๆ สิ่งมหัศจรรย์แบบนี้ทั้งดาวเคราะห์อาจจะมีไม่ถึงสักเท่าไร นับได้ว่าเป็นสมบัติล้ำค่าแห่งฟ้าดิน
"ฝูซาง พวกเธออยู่ที่ไหน"
ฝูซางไม้ใหญ่แห่งพลังเซียนฟังภาษาคนเข้าใจชัดเจน รีบแยกรอยแตกบนพื้นดินออก สร้างทางเดินขึ้นมา
ชี้ยวนยิ้มแล้วตบลำต้นเบา ๆ ก่อนมุ่งลงไปตามทางเดินนั้นเข้าสู่ด้านในของที่พักพิง
เมื่อเห็นจงม่ายยวิ้นกับไอลิน ทั้งสองกำลังอยู่ในทุ่งพลังวิญญาณกว้างใหญ่ ดูแลพืชมหัศจรรย์ชนิดหนึ่ง
พืชชนิดนี้เลื้อยงอกอยู่กับพื้น รากและลำต้นแข็งแรงแน่นหนา ส่วนผลบนต้นมีรูปร่างเหมือนชุดเกราะ สานขึ้นจากเถาวัลย์เล็ก ๆ นับไม่ถ้วนอย่างประณีต
มองไปราวกับไม่ใช่ของที่ธรรมชาติสร้างขึ้นเอง แต่เหมือนงานสานมือคนที่ประณีตงดงามยิ่ง
และเมื่อเทียบกับครั้งแรกที่เห็น เกราะเถาวัลย์ชีวภาพตอนนี้เปลี่ยนแปลงไปมาก โดยเฉพาะด้านประเภท ที่มีรูปทรงหลากหลายเพิ่มขึ้นอีกมากมาย
ระดับคุณภาพดูเหมือนจะดีขึ้นตาม กวาดสายตาไปก็ล้วนเป็นระดับหายากทั้งหมด