ที่พักพิงใต้ดินระดับลึกพิเศษ ด้านหนึ่งใช้เพาะพันธุ์พืช อีกด้านใช้เก็บเกี่ยวทรัพยากรจากธารทรายดูดก้นบึ้งลึก ไม่อาจใช้ชีวิตอยู่ได้
ที่พักพิงใต้ดินก็เช่นกัน ในฐานะยุ้งฉางใหญ่ระดับสุดยอด ที่ดินทั้งหมดแทบจะถูกบุกเบิกเป็นนาดี ปลูกพืชพันธุ์มากมาย
น่าสงสารจงม่ายวิ่น ไม่มีที่พักพิงสำหรับอยู่อาศัยจริงๆ
ฉีหยวนคิดถึงความต้องการแล้ว จึงเอ่ยปากว่า "ม่ายวิ่น ไม่งั้นเธอย้ายไปอยู่เกาะกลางทะเลสาบดีไหม"
จงม่ายวิ่นมองเขาด้วยความแปลกใจ ถามอย่างสงสัย "เกาะกลางทะเลสาบ ได้ยินว่าเธอย้ายเกาะกลางทะเลสาบแล้ว แต่ดูเหมือนฉันยังไม่เคยเห็นเลยนะ เธอย้ายไปอยู่ไหนแล้ว"
ฉีหยวนยิ้ม "พอดีจะส่งหลิวซู่กลับไปพอดี เธอตามฉันกลับเกาะกลางทะเลสาบไปดูหน่อยสิ"
……
หลายนาทีต่อมา
หลิวซู่ถูกส่งไปยังโลกพืช มอบให้ต้นยักษ์พิทักษ์จัดการ
ส่วนจงม่ายวิ่นยืนตื่นตะลึงอยู่ที่ขอบเกาะหลัก มองผืนน้ำกว้างใหญ่ไพศาล ปกคลุมด้วยเมฆหมอก บางครั้งยังมีเรือเล็กแล่นท่องทะเลสาบล่องลอยผ่านไป
ริมฝั่ง ยังมีหมู่บ้านตากอากาศท่องเที่ยวเล็กๆ สวยงามมอบอาหารและบริการที่พักหลากหลาย
นี่คือสถานที่ท่องเที่ยวที่ฉีหยวนเปิดขึ้นเป็นพิเศษ ตั้งอยู่ใกล้เขตที่พักอาศัยตะวันออก คั่นด้วยแนวต้นไม้สีเขียวเพียงแถบเดียว
กระท่อมไม้ที่งดงามอยู่ด้านหลัง เปี่ยมด้วยบรรยากาศสงบร่มเย็นและอบอุ่น ชาวบ้านที่เริ่มทำงานแต่เช้าหลายคนเห็นฉีหยวนก็ยิ้มและทักทาย
แม้แต่เจ้าของร้านอาหารเช้า ยังยื่นก๋วยเตี๋ยวหลอดและเสี่ยวหลงเปาให้หนึ่งชุดอย่างอบอุ่น