ทำทุกอย่างจบสรรเพชญ เมื่อมองดูเกาะลอยฟ้าที่ว่างเปล่าโด่เด่ ทั้งห้าคนถึงได้ปล่อยใจลงอย่างโล่งอก
“ฮื้อ คราวนี้ได้กำไรยั้งไม่อยู่แล้ว” ฉีหยวนปาดเหงื่อทิ้ง ความปลื้มใจในใจซ่อนไว้ไม่มิด รอยยิ้มที่มุมปากก็กดไม่ลง
ฉินเจิ้นจวินเองก็ตื่นเต้นไม่ต่างกัน ยิ้มแล้วกล่าวว่า “กลับไปแล้วฉันจะต้องศึกษาของเหลวในสระกูโหล่สัตว์ให้เต็มที่ บางทีอาจมีโอกาสเปลี่ยนมันให้กลายเป็นเทคโนโลยีอย่างสมบูรณ์ แทนที่จะเป็นแค่ไอเทมธรรมดา”
แม้ปกติฉินเจิ้นจวินจะไม่พูดออกมา แต่ในใจจริงก็กระวนกระวายมาตลอด
ในไอเทมระดับเดียวกัน กลุ่มทรัพยากรคุณภาพต่ำสุด กลุ่มไอเทมถือว่าดีกว่า แต่กลุ่มเทคโนโลยีมีคุณภาพสูงสุด!
ฝ่ายชั้นนำสักแห่ง ไม่มีทางที่จะมีอนาคตไร้ขีดจำกัดได้เพียงเพราะไอเทมเพียงชิ้นเดียว
ไม่ว่าจะเป็นฉีหยวนหรือหยางเจิ้งเหอ แกนหลักของการพัฒนาของพวกเขามีเพียงหนึ่งเดียวเสมอ
นั่นก็คือ เทคโนโลยี!
หรือจะใช้คำว่าความรู้ก็ได้
ความรู้คือแรงผลักดันพื้นฐานของการพัฒนาทุกสิ่ง การพึ่งแต่ไอเทมเพียงอย่างเดียว อาจทำให้ไม่แพ้ใครในช่วงหนึ่งก็จริง แต่ก็สูญเสียศักยภาพในการพัฒนาต่อไป
ฉินเจิ้นจวินจึงพยายามมาโดยตลอด อยากถอดรหัสความลับของสระกูโหล่สัตว์ให้หมดจด แต่ก็ยังไม่เคยสำเร็จ
คราวนี้ เมื่อมีความสามารถด้านการวิเคราะห์ของ “แท่นบูชาแห่งต้นกำเนิด” อัตราความสำเร็จควรจะพุ่งขึ้นอย่างมาก
หยางเจิ้งเหอก็ยกยิ้มเช่นกัน พูดว่า “ใช้เสร็จอย่าลืมเรียกฉันด้วย เทคนิคกูโหล่ของฉันก็ต้องการการวิเคราะห์เชิงลึกเช่นกัน เฮ๊ะเฮ๊ะ! บางทีฉันอาจพัฒนาเครื่องจักรสมัยใหม่ออกมาได้จริง ๆ ทำให้เทคนิคกูโหล่เติบโตยิ่งใหญ่ได้เลย!”