“จัดการพร้อมกันเลยงั้นรึ?”
จางฉงเยวี่ยแทบไม่เชื่อหูตัวเอง ถามซ้ำอีกครั้งอย่างไม่น่าเชื่อ
ฉีหยวนพยักหน้า “ถ้าไล่จัดการทีละตัวมันช้าเกินไป บวกกันแล้วอาจต้องใช้เวลาสามถึงสี่เดือน เราแบ่งกำลังเป็นสองสาย แล้วจัดการพร้อมกันเลยดีกว่า”
จางฉงเยวี่ยขมวดคิ้ว พูดอย่างจริงจัง “ฉีหยวน เรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องล้อเล่นนะ แม้เจ้าจะล่าสัตว์ระดับสมบูรณ์แบบได้สำเร็จมาแล้วสองตัว แต่ก็ห้ามประมาท!”
กระทั่งทิมยังอดที่จะเตือนไม่ได้ “จริง ๆ นะ การรอบคอบกว่านี้ดีกว่า ไม่อย่างนั้นถ้าเกิดเหตุไม่คาดฝันขึ้นมาก็หมดเกมทั้งกระดาน”
ฉีหยวนยังคงสีหน้าเรียบนิ่ง เอ่ยขึ้น “ผมตัดสินใจแล้ว ผมจะไปกับท่านปู่จางเพื่อล่าสัตว์ระดับสมบูรณ์แบบ ส่วนฝั่งของทิมจะให้หยางเจิ้งเหอดูแล”
พูดจบ ฉีหยวนยังเตือนเพิ่มอีกหนึ่งประโยค “อ้อ ถูกแล้ว พี่หยางก็ประสบความสำเร็จยกระดับถึงที่พักพิงระดับ 7 แล้ว มีกำลังรบระดับสมบูรณ์แบบเช่นกัน ไม่ต้องเป็นห่วง”
เมื่อได้ยินคำว่า “ที่พักพิงระดับ 7” ทั้งสองคนหัวใจสั่นไหวพร้อมกัน
พวกเขาไม่คิดเลยว่าโฉนดที่ดินแผ่นที่สอง ฉีหยวนไม่ได้ใช้เอง แต่มอบให้หยางเจิ้งเหอ!
จากจุดนี้ ก็เห็นได้ชัดว่าความสัมพันธ์ภายในพันธมิตรห้าคนสนิทสนมกันเกินกว่าที่ใครจะจินตนาการได้
แต่ทิมกลับพูดด้วยความกังวล “ฉีหยวน ผมไม่มีกำลังรบระดับสมบูรณ์แบบ มีแค่น้ำยาระดับสมบูรณ์แบบบ้างเท่านั้น ผมกังวลเรื่องสมรภูมิเผชิญหน้า……”
ฉีหยวนโบกมือ “วางใจเถอะ เขามีกำลังรบระดับสมบูรณ์แบบมากกว่าหนึ่งตัว”