เป่ยโจวถิงแครงแครนในใจ ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แล้วจึงตอบกลับไปว่า "ตอนนี้ทุกอย่างเป็นปกติ ไม่จำเป็นต้องขอกำลังสนับสนุน!"
เขาไม่กล้าเสียหน้าจริง ๆ เพราะเมื่อใดที่ฝ่ายอื่นได้รู้ว่าแผ่นดินเทียนเสวียนเพิ่งเริ่มสงครามไม่นาน ก็ถูกรุกจนต้องล่าถอยมาหลังกำแพงมหาสุญญากาศ แล้วยังต้องร้องขอความช่วยเหลือจากแนวหลังอีก หน้าเขาก็จะเสียยับเถิดเถิง
ยิ่งไปกว่านั้น สถานการณ์ตอนนี้ก็ยังต้านทานได้อยู่จริง คู่ต่อสู้ก็มีท่าที่ผ่อนคลายลง เป่ยโจวถิงตั้งใจจะฝืนต่ออีกสักรอบ
ทว่า การลังเลครั้งนี้เอง ได้ก่อความเสียหายแทบสิ้นโคตรต่อแนวรบด้านทิศใต้ทั้งหมด
เวลาผ่านไปแล้วครึ่งเดือน!
อารยธรรมหลิงฟู่ไม่ได้ก่อสงครามใด ๆ เลย แม้แต่การเคลื่อนไหวทางทหารเพียงนิดเดียวก็ไม่มี ดุจความเงียบก่อนพายุร้าย
แต่แผ่นดินเทียนเสวียนกลับไร้ซึ่งความตระหนักต่อประเด็นเหล่านี้ เพราะครึ่งเดือนสำหรับพวกเขานั้นสั้นเหลือเกิน แค่กระพริบตาก็ผ่านไปแล้ว
กระทั่งวันหนึ่งหลังจากครึ่งเดือนผ่านไป เมื่อเงาร่าง 11 ร่างปรากฏขึ้นภายนอกกำแพงมหาสุญญากาศ แผ่นดินเทียนเสวียนจึงเพิ่งตระหนักถึงความผิดปกติ
ยิ่งกว่านั้น ยังไม่เปิดโอกาสให้เป่ยโจวถิงได้ทันตอบโต้เลย เงาร่าง 11 ร่างนั้นปรากฏตัวขึ้นอย่างกะทันหัน แล้วปลดปล่อยการโจมตีที่แกร่งกล้าที่สุดทันที ฟาดลงสู่กำแพงมหาสุญญากาศในพริบตา
ชั่วขณะนั้น มีทั้งดาบคู่สีขาวของไหโยวซิง มีดยาวฟันหยักสีดำของเฮย์เฉิน ปืนซุ่มยิงสีแดงเลือดนกของอ้าวเอิน... พร้อมด้วยเงาหมัดที่ทะลุผ่านแผ่นดินฟ้า, ดาบยาวกลไก, อุ้งมือยักษ์มหึมา, หอกทะยานสู่สวรรค์...
การโจมตีทั้งหมดหลอมรวมเป็นหนึ่ง พุ่งกระแทกลงยังจุดเดียวบนกำแพงมหาสุญญากาศในพริบตา