"ไม่แหละ ตะกี้ฝึกปรือกับจางเหว่ยได้รับบาดเจ็บแอบแฝง เลยกลับบ้านไปรักษาตัวหรือเปล่า?"
จางเหว่ยรีบโบกมือ: "พี่ ๆ ทุกคนอย่ามองผมสูงเกินไป! ผมไม่ใช่คู่มือของพี่ใหญ่จริง ๆ"
"แล้วเขานี่..."
จางฉงเยวี่ยขมวดคิ้วเล็กน้อย แล้วกล่าวว่า "คงเป็นเพราะการที่พวกเราเพิ่งคุยกันเรื่องการทะลุขั้นเหนือมนุษย์ ทำให้เขาได้แรงบันดาลใจใหม่ เลยกลับไปลงมือทดลอง"
จ้าวเฉิงลูบศีรษะที่คิดไม่ค่อยออกของตัวเอง ถามด้วยความงง "แรงบันดาลใจ? ในหัวผมไม่มีอะไรเลยนะ"
จางฉงเยวี่ยส่ายหัวอย่างช่วยไม่ได้ "อย่าดูฉีหยวนน้องนี่ว่าเป็นคนไม่เอาไหน แต่จะก้าวมาถึงจุดนี้ได้ เขาอาศัยโชคล้วน ๆ จริงเหรอ?"
"ก็ไม่ใช่เหรอ?"
จางฉงเยวี่ยสำลัก จ้องดุจ้าวเฉิงเขี้ยวเล็บ "นายมองไม่เห็นเหรอว่าเขามีจิตวิญญาณนักสำรวจ? ความสามารถในการคิด? ความสามารถในการปรับตัวจัดการสถานการณ์?"
"สมัยนั้นเขานอนจมอยู่ในถังไม้ใกล้ตาย คนอื่นไม่มีทางใดช่วยได้เลย ทั้งกิลด์ห้าคนเหลือเต็มที่แล้วก็ไม่อาจฟื้นฟูเขาได้"
"แต่สุดท้ายเขาก็อาศัยความสามารถของตัวเอง ยืนขึ้นกลับมาอยู่ต่อหน้าพวกเรา ตอนนั้นเขาแม้กระทั่งทะลุขึ้นถึงระดับเหนือมนุษย์แล้ว!"
"กระบวนการที่เขาผ่านมา ทนทุกข์มามากแค่ไหน ใช้ความคิดและความพยายามไปเท่าไร ใครเคยรู้บ้าง? แต่พวกเราก็ไม่เคยถามใช่ไหม?"
เมื่อคำถามนี้ถูกโยนออกมา ทุกคนก็เข้าใจ
ในฐานะเจ้าเกาะดาวห้าแฉก ผู้เป็นประมุขของทั้งกิลด์ห้าคน ทุกคนยอมรับความแข็งแกร่งของเขาโดยธรรมชาติ