ดังนั้นตอนนี้จึงไม่จำเป็นต้องปิดบังกู่หลิงอีกต่อไป เปิดใจคุยกันตรง ๆ ได้เลย
ฉีหยวนจึงรวบรวมข้อมูลส่วนใหญ่ที่ตัวเองได้รับมา จัดระเบียบสักหน่อยแล้วเล่าให้กู่หลิงฟังทั้งหมดในคราวเดียว
เมื่อฟังจบ ชายชราผู้แฉลบฉลาดคนนี้ก็จมอยู่ในความคิด นิ่งเงียบไปเกือบสิบกว่านาที ก่อนจะพึมพำกับตัวเองเบา ๆ ว่า "งั้นรึ... งั้นรึ!"
เมื่อคุยกันถึงขั้นนี้ ชายชราย่อมเข้าใจสถานการณ์ปัจจุบันเป็นอย่างดี แต่เขาก็ไม่ได้เลือกเชื่อโดยตรง หากพูดอย่างสงบว่า "จับคนของฝ่ายนั้นมาให้ฉันหนึ่งคน อีกสามวันฉันจะตอบกลับ"
"ได้ เดี๋ยวส่งจักรวาลเกาะลอยฟ้าไปให้"
……
สามวันผ่านไป
กู่หลิงติดต่อมาอีกครั้ง ประโยคแรกที่พบหน้าก็คือ "เจ้าผู้ครองฉีหยวน ที่ท่านพูดไม่ผิด เราสองคนต้องร่วมมือกัน"
ฉีหยวนมีสีหน้าสงบ ปฏิกิริยาของอีกฝ่ายไม่ได้อยู่นอกคาดการณ์ของเขา ถ้าข้อมูลทั้งหมดเป็นจริง ทางเลือกของทั้งสองคนย่อมเหมือนกันอย่างน่าประหลาด นั่นก็คือการร่วมมือ!
"ยืนยันข้อมูลแล้วหรือยัง?"
กู่หลิงพยักหน้าอย่างจริงจัง เสียงต่ำลึกว่า "ทุกสายอำนาจปกครอง นอกจากผู้ควบคุมที่แข็งแกร่งที่สุดและผู้รับสืบทอดแล้ว ยังจะเตรียมผู้สมัครสำรองไว้อีกไม่กี่คน ซึ่งล้วนเป็นผู้ที่มีโอกาสครอบครองสายอำนาจปกครองนั้นมากที่สุดเช่นกัน"
"แต่หลังจากผู้ควบคุมคนก่อนเสียชีวิตไป ผู้สมัครสำรองทั้งหมดของเขากลับไม่มีใครครอบครองอำนาจปกครองได้เลย แถมยังเกิดปฏิกิริยาปฏิเสธรุนแรง ผิดปกติอย่างมาก"